تخطي إلى المحتوى الرئيسي

آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 359

مساهمون:

ص٣٥٩
مسيرشان و محافلشان كناره گرفتم . و حقّا و حقيقةً حضرت مرحوم حاج سيّد هاشم كه جانم به فداى او باد چقدر بزرگوارى و كرامت فرمود ، و چقدر در مواقع خطيره و در لغزشگاههاى محيط و امور اجتماعى از سقوط نجات داد ، و چه اندازه مانند مادر مهربان ، شب و روز ، خود از راه دورِ كربلا به طهران و در مواقع حضور و تشرّف دستگيرىهاى بجا و صحيح و به موقع ميكرد ، كه بعضى از آنها در آنوقت هم خوب سرّش آشكارا نبود ، و بعدا و بعضى تدريجا آشكارا شد و بعضى اينك پس از هشت سال از رحلتش آشكارا مىشود ، و خدا ميداند كه سپس چه خواهد شد . « 1 » »

« استمرار سلوك إلى الله در خدمت حضرت حدّاد »

بارى حضرت آقا پس از ارتحال مرحوم انصارى رضوان الله عليه با تمام وجود تحت تربيت و ارشاد حضرت آقاى حدّاد سير معنوى خود را ادامه داده و در مسير ارادت و اطاعت ايشان لحظه‌اى از پاى نمىنشينند و تا پايان عمر از چشمه جوشان معارف توحيدى اين موحّد عظيم به تمام معنى الكلمه ، اشراب ميشوند . خودشان در مورد مدّت استفاده از محضر مرحوم حدّاد چنين ميفرمايند : « اوّلين ديدار حقير با ايشان كه در سنه 1376 بوده است ، چون سى و دو ساله بوده‌ام و ايشان پنجاه و هشت ساله ، بنابراين مدّت ارادت و استفاده حقير از محضر أنورشان 28 سال به طول انجاميده است . « 2 » » و نيز ميفرمايند : « بطور دقيق آن مقدار كه حساب نموده‌ام ، مجموع اوقاتى را كه با ايشان شب و روز بوده‌ام ، اگر آن اوقات متفرّقه را با هم جمع و
هامش
( 1 ) « روح مجرّد » ، ص 58 تا ص 61 ، و ص 101 ( 2 ) « روح مجرّد » ، ص 58 تا ص 61 ، و ص 101
آيت نور (يادنامه عارف بالله حضرت علامه آية الله حاج سيد محمد حسين حسينى طهرانى) — صفحة 359 | جمعى از فضلا