فرمود : أنَا كَلَامُ اللَهِ النَّاطِقُ وَ هَذا كَلَامُ اللَهِ الصَّامِتُ . « 1 » »
آرى همچنانكه گذشت - همانطور كه براى فهم آيات أحكام و روايات فقهى بايد به متخصّص و مجتهد اين فنّ كه توان استنباط از كتاب و سنّت را دارد رجوع كرد ، براى فهم أحكام باطن و تهذيب نفس بر اساس تعاليم ثقلين نيز بايد به متخصّصان اين علوم و معارف مراجعه نمود چرا كه اين معنى هنر اولياء الهى است و ابدا از ديگران برنمىآيد .
و ثانيا ، فرضا كسى بتواند بر اساس مراجعه به كتاب و سنّت ، تمام دستورات و آداب سلوك إلى الله را با همه ظرائف و دقائق آن استخراج كند ؛ ولى باز اين مقدار هم كافى نيست بلكه علاوه بر آن ، انسان بايد صفات و خصوصيّات نفس خود را دقيقا بشناسد تا بتواند در هر مورد و مرحلهاى ، از دستور العمل مناسب استفاده كند و نقص خويش را به كمال مبدّل سازد ؛ و نيز بايد قدرت تمييز مكاشفات رحمانى از شيطانى را داشته باشد تا به دامهاى رنگارنگ شيطان گرفتار نيايد ؛ و شكّى نيست كه اين امور بدون راهنماى آگاه و خبير و محيط بر أسرار و دقائق نفس امكان پذير نيست .
حضرت آقا در آثار خود بعضا به أفرادى اشاره مىكنند كه بدون استاد ، خود به أوراد و اذكارى مشغول شده و چه بسا حالات و مكاشفاتى هم پيدا نمودهاند ، ولى اين نحوه عمل نه تنها دردى را از ايشان درمان نساخته بلكه آنان را به وادى ضلالت و حيرت كشانده است .
در كتاب شريف « روح مجرّد » پس از ذكر جريان كسى كه با ادّعاى مأموريّت باطنى و مكاشفهاى ، خود را سيّد حسنى معرّفى كرده بود ، از مرحوم حدّاد رضوان الله عليه چنين نقل مىكنند : » اينها همه در اثر خودسرانه رفتار
هامش
( 1 ) « نور ملكوت قرآن » ج 1 ، ص 246 ، تعليقه 2