« هجرت به نجف اشرف »
حوزه مقدّسه علميّه نجف اشرف با قدمتى هزار ساله در كنار مرقد مطهّر و نورانى باب مدينه علم نبوى مولى الموحّدين إمام المتّقين عليه أفضل صلوات المُصلّين با ذخيرههاى فراوان علمى و عملى كه در خود دارد ، با جاذبهاى عجيب مشتاقان علم و معرفت را بسوى خود مىكشد و آنان را مفتون خود مىسازد . بارقههاى علوى هر عاشقى را سرمست مىسازد و جذبات ربّانيّه حضرتش هر عارف مشتاق دلسوختهاى را به خود مىخواند .
وجود عالمان بزرگ و حوزههاى درسى پر رونق و عارفان عاليمقدارى كه وجودشان در پرتو جلوات علوى چراغ راه هدايت سرگشتگان كوى حبيب است ، فضاى ملكوتى صحن و سراى روح افزاى حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام كه ترنّم عشق را بر زبان هر عاشق جارى مىسازد كه : « ايوان نجف عجب صفائى دارد » ، سفره معنويّتى كه در مسجد بزرگ كوفه و مسجد سهله براى طالبان روزىِ معنوى گسترده شده است ، هيمنه و جلالى كه ارواح مؤمنين به وادى السّلام دادهاند ، تمكّن از زيارت كربلاى معلّى و حرم با صفاى سيّد الشّهداء سلام الله عليه ، و تمتّع از زيارت ائمّه كاظمين و سامرّاء عليهم السّلام ؛ همه و همه از جاذبههاى حوزه مباركه و كهن نجف است كه هر طلبهاى را به سوى خود مىكشاند ، چه رسد به حضرت آقا كه نه تنها به دنبال علوم ظاهريّه بلكه به دنبال علم حقيقى توحيد و وصول به حرم امن حضرت حق بوده و در اين راه سر از پا نمىشناختند
« اساتيد »
حضرت آقا در آغاز سنين بيست و هفت سالگى و در عنفوان جوانى وارد