هامش
- دوّم :
گروهى كه پس از اين گروه پديد آمدند ، كه مرام جديدى را آورده و أعمال و رفتارى كه با ظواهر شريعت نيز منافات دارد انجام مىدادند ، نظير كف زدن ، آواز خواندن ، صدا بلند كردن به ذكر لا إله إلّاالله به صورت حلقه وار ، أشعار عاشقانه خواندن ، با نوجوانان زيباروى مجالست نمودن ، علماء و بزرگان را تحقير نمودن ، عبادات را سبك شمردن ، و از اين قبيل امور كه در تضادّ كامل با شريعت حقّه مىباشد . اين گروه عمدةً در زمان امام دهم حضرت هادى عليه السّلام و پس از ايشان بوجود آمدند و از نتيجهء انحرافات گروه اوّل بودند .
برخى از روايات وارده در ذمّ تصوّف به اين گروه باز مىگردد ، نظير روايتى كه در « سفينة البحار » از امام هادى عليه السّلام نقل شده است كه اجمال آن اين است كه امام هادى عليه السّلام در مسجد پيامبر صلّى الله عليه و آله وسلّم با جماعتى از اصحاب خود نشسته بودند كه ناگهان گروهى از صوفيّه وارد مسجد شدند و در گوشهاى به حالت دائرهاى شكل نشستند و با صداى بلند شروع كردند به لا إله إلّاالله گفتن ، حضرت فرمودند : به اين گروه حيلهگر توجّه ننمائيد زيرا اينها از ياران شيطان بوده و پايههاى دين را تخريب مىنمايند - تا آخر آنچه را كه حضرت افاده فرمودهاند .
علّت مذمّت اين گروه نيز بسيار واضح و روشن است ، زيرا محرّمات إلهى را به اسم ديانت مرتكب مىشوند و بدعتهاى آشكار در دين گذارده و اهل تظاهر و رياكارى هستند ، و اساساً بويى از عرفان و توحيد به مشام آنها نرسيده ، خود را كامل دانسته و تمام مردم را ناقص و نادان قلمداد مىنمايند .
بنابراين ، اين دو گروه ، هر دو از طرف معصومين عليهم السّلام مورد -