تباه و او را دچار مرض و يا جنون و يا ترك منزل و مأوى و رفتن به بيابانها مىكند ، و يا او را مىكُشد و در اثر تجلّيات أنوار قاهرهء إلهيّه كه ناگهان بر سالك طلوع كند ، چون هنوز استعداد و زمينهء آن آماده نگشته است ، سالك تحمّل نمىآورد و قالب تهى مىكند .
و لذا مىفرمودهاند : خود آن شيخ از عمل خود پشيمان شد و پس از دفن آن جوان عبا را به سر كشيد و اندوهگين به منزل رفت . با آنكه در وقت دفن ، خودش صورت جوان را از كفن باز كرد و به روى خاك گذارد ، و آن جوان تبسّمى به شيخ نموده و گفته بود كه : أنا حَىٌّ عِندَ حَىٍّ ، لَم يُحاسِبْنى بِشَىءٍ ؛ معهذا چون جوان به شيخ گفته بود :
قلبم در تحت فشار شديدى قرار گرفته است و گوئى لِه و ماليده شده است ، و بر اين اساس شيخ خود را مقصّر مىدانست ، از شدّت اندوه خود او نيز بعد از يكى دو روز از دنيا رفت .
. . . . . . . . . . . . . . ص 138 :
همسر آقاى حاج ميرزا تقى زرگرى رحمه الله گفت : آن مرحوم به من دستورى داد و به تجربه ثابت شده كه صحّت دارد .
ايشان فرمود : هر وقت خواستى يكى از أئمّهء اطهار عليهم السّلام و يا رسول اكرم صلّى الله عليه وآله را در عالم رؤيا زيارت كنى ، اين نوشته را زير سرت بگذار ، آن ولىّ خدا را كه نيّت كردهاى در خواب خواهى ديد . . . ( 51 )
( 51 ) آيا اينها خودش دستور نيست ؟ از كداميك از معصومين
سر الفتوح ناظر بر پرواز روح (ضميمه فقهاى حكيم) (فارسى) — صفحة 125
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٢٥