« ابن عبّاس ميگويد : چون رقيّه « 1 » دختر رسول خدا از دنيا رفت زنان بر او گريه كردند ، پس عمر مشغول شد به منع كردن زنان از گريه و سوگوارى .
حضرت رسول الله فرمودند : دست بردار اى عمر !
سپس فرمودند : شما زنها از صيحه و فرياد بى جا و سخنان ناروا خوددارى كنيد . آن سوزش كه در دل پيدا مىشود و آن اشكى كه از چشم ميريزد همه رحمت است ، و آن گفتار بى جا و سخن ناروائى كه بر زبان جارى مىشود و آن سيلى كه دست بر صورت و بر بدن مىزند از شيطان است .
ابن عبّاس ميگويد : فاطمه بر كنار قبر خواهر خود رقيّه ميگريست و حضرت رسول خدا اشكهاى او را با دست خود ( يا با لباس خود ) از روى او پاك ميكرد . »
و نسائى و ابن ماجه از أبوهريره روايت مىكند كه : أنّه قال : مَاتَ ميّتٌ فى ءَالِ رسولِ اللهِ صَلّى اللهُ علَيه [ وءَالِه ] وسلّم فَاجتَمَعَ النِّسَآءُ يَبكِينَ علَيه ، فقَامَ عُمرُ يَنْهَاهُنَّ وَ يَطْرُدُهُنّ . فقالَ رسولُ اللهِ صلّى الله عليه [ وءَالِه ] وسلّم : دَعْهُنَّ يَا عُمَرُ ! فَإنَّ الْعَيْنَ دامِعَةٌ وَ الْقَلْبَ مُصَابٌ وَ الْعَهْدَ قَرِيبٌ . « 2 »
هامش
( 1 ) - رقيّه دختر رسول خدا و در حبالهء نكاح عثمان بن عفّان بود ، و بنا به نقل تواريخ در اثرفشارها و كتك هاى عثمان از دنيا رحلت نمود .
( 2 ) - « الغدير » ج 6 ، ص 160
[ و آية الله سيّد شرف الدّين عاملى در كتاب « الفصول المهمّة » ص 76 و 77 روايت مىكند كه :
و أخرجَ أحمدُ أيضًا مِن حديثِ أبى هُرَيرَة ( فى صفحة 333 من الجزءِ الثّانى مِن مُسندِه ) حديثًا جآءَ فيه أنّهُ : مَرَّ علَى رَسولِ اللَهِ جَنازةٌ مَعَها بَواكٍ فنَهرَهُنَّ عمرُ فَقالَ لَهُ رَسولُ اللَهِ صلّى اللَهُ عَليهِ و ءالِه و سَلّم : دَعْهُنَّ فَإنَّ النَّفْسَ مُصابَةٌ وَ العَيْنَ دامِعَةٌ .
« و نيز أحمد از حديث أبوهريره روايتى را نقل مىكند كه در ضمن آن آمده است