و آنچه مضرّ است بر شما زنها همانا صيحه زدن و فرياد كشيدن و زبان را به شكايت و گلايه از خدا گشودن مىباشد . ( ولى گريه كردن عيب ندارد . )
تا آنكه ميگويد : چون زينب را در بقيع دفن كردند رسول خدا بر لب قبر نشست و فاطمه نيز در كنار پدر گريه ميكرد و رسول خدا اشكهاى فاطمه را با لباس خود از روى مهربانى و شفقت پاك ميكردند . »
و از بيهقى در « السّنن الكبرى » از ابن عبّاس روايت است كه : أنّه قالَ :
بَكَتِ النِّسآءُ عَلَى رُقَيّةَ بِنتِ رسولِ اللهِ رَضِىَ اللهُ عَنهَا فَجَعَل عُمرُ رَضِىَ اللهُ عَنه يَنْهَاهُنَّ ، فَقَالَ رَسولُ اللهِ صَلّى اللَه علَيه [ وءَالِه ] وسلّم : مَهْ ! يَا عُمَرُ !
قالَ : ثُمّ قالَ : إيَّاكُنَّ وَ نَعِيقَ الشَّيطَانِ فَإنَّه مَهْمَا يَكُنْ مِنَ الْعَيْنِ وَ الْقَلْبِ فَمِنَ الرَّحْمَةِ ، وَ مَا يَكُونُ مِنَ اللِسَانِ وَ الْيَدِ فَمِنَ الشَّيْطَانِ .
قالَ : وَ جَعَلَت فاطمةُ رضِىَ اللهُ عَنها تَبكى عَلى شَفِير قَبرِ رُقيّةَ فجَعَلَ رَسولُ اللهِ صَلّى اللهُ علَيه [ وءَالِه ] وسلّم يَمْسَحُ الدُّمُوعَ عَلَى وَجْهِها بِالْيَد ، أو قالَ : بِالثَّوب . « 1 »
هامش
( 1 ) - همان مصدر
[ و آية الله سيّد شرف الدّين عاملى در كتاب « الفصول المهمّة » ص 76 روايت مىكند كه : ما أخرجَهُ الإمامُ أحمدُ مِن حديثِ ابن عبّاسٍ ( فِى صفحةِ 335 من الجزءِ الأوّل مِن مُسندِه ) من جُملَةِ حديثٍ ذُكرَ فيهِ مَوتُ رُقَيّةَ بنتِ رَسولِ اللَهِ صلّى اللَهُ عَليهِ و ءالِه وسَلّم و بُكآءِ النّسآء عَليها قالَ : فجَعَلَ عمرُ يَضرِبُهنَّ بسَوطِه فقالَ النّبىُّ : دَعْهُنَّ يَبْكينَ . وَ قَعَدَ عَلَى شَفيرِ القَبْرِ وَ فاطِمَةُ إلَى جَنْبِهِ تَبْكى . قالَ : فَجَعَلَ النَّبىُّ يَمْسَحُ عَيْنَ فاطِمَةَ بِثَوْبِهِ رَحْمَةً لَها - انتهى .
« امام أحمد از ابن عبّاس در ضمن حديثى كه در آن جريان فوت رقيّه دختر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم و گريه نمودن زنان بر او ذكر شده است ، نقل نموده است كه : عمر شروع به زدن زنان با تازيانهء خود نمود ، پس نبىّ أكرم فرمود : زنان را به حال خود واگذار تا گريه نمايند . آنگاه پيامبر بر لبهء قبر نشست و فاطمه در كنار آن حضرت ميگريست . راوى گويد : نبىّ أكرم از روى رحمت و عطوفت چشم فاطمه را با لباس خويش پاك ميفرمود . » ]