البته در آيات قرآن نيز در موارد مختلفه از بعضى از آنها تمجيد و تحسين وافر نموده است ، ولى اينك تنها چند نمونه از أحاديثى كه در فضل و شرافتآنها بيان شده است را مىآوريم :
اوّل : از « أمالى » شيخ طوسى با إسناد متّصل خود از حضرت باقر عليه السّلام نقل شده است كه :
قَالَ : صَلَّى أَمِيرُالْمُؤْمِنِينَ عَلِىُّ بْنُ أَبِىطَالِبٍ عَلَيْهِ السَّلَامُ بِالنَّاسِ الصُّبْحَ بِالْعِرَاقِ ، فَلَمَّا انْصَرَفَ وَعَظَهُمْ فَبَكَى وَ أَبْكَاهُمْ مِنْ خَوْفِ اللَهِ تَعَالَى . ثُمَّ قَالَ : أمْ وَاللَهِ لَقَدْ عَهِدْتُ أَقْوَامًا عَلَى عَهْدِ خَلِيلِى رَسُولِ اللَهِ صَلّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ وَ إنَّهُمْ لَيُصْبِحُونَ وَ يُمْسُونَ شُعْثًا غُبْرًا خُمْصًا بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ كَرُكَبِ الْمِعْزَى « 1 » ، يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَ قِيَامًا ، يُرَاوِحُونَ « 2 » بَيْنَ أَقْدَامِهِمْ وَ جِبَاهِهِمْ ، يُنَاجُونَ رَبَّهُمْ وَ يَسْأَ لُونَهُ فَكَاكَ رِقَابِهِمْ مِنَ النَّارِ . وَاللَهِ لَقَدْ رَأَيْتُهُمْ وَ هُمْ جَمِيعٌ « 3 » مُشْفِقُونَ مِنْهُ خَآئِفُونَ . « 4 »
« حضرت باقر عليه السّلام فرمودند : حضرت أميرالمؤمنين عليه السّلام در عراق با مردم نماز صبح را گذاشت . پس از خاتمهء نماز آنان را موعظه فرمود ، خود گريست و مردم را به گريه درآورد از خوف خدا . سپس فرمود : سوگند به خدا من در زمان خليل خودم رسول خدا با جماعتى از صحابه هم عهد بودم و آنان از شدّت عبادت و جهاد پيوسته چهرههايشان گرد آلود و موهاى آنان شانه نزده و شكمهاى آنان خالى از طعام بود ، ما بين دو چشمان آنها در صفحهء پيشانى از شدّت و كثرت سجود مانند زانوهاى بُز اثر تماس با خاك مشهود بود ،
هامش
( 1 ) - رُكَب جمع رُكبة به معنى زانو ، و مِعْزى به معنى مَعْز و آن بُز است .
( 2 ) - راوَحَ بين العَمَلَين : اشتَغَلَ بهذا مرّةً و بهذا اخْرى .
( 3 ) - جميعٌ : مجتمعٌ على الحقّ .
( 4 ) - « بحار الأنوار » طبع كمپانى ، ج 6 ، ص 745 ؛ و از طبع حروفى ، ج 22 ، ص 306