[ آيات وارده در كيفيّت انفاق ، و ظرائف نكات اخلاق ]
كه بايد انفاق براى خدا و در راه او و به قصد اعلاء كلمهء دين و حفظ مردم مؤمن از دستبرد شياطين باشد . و به عبارت موجز انفاق بايد فى سبيل الله باشد نه فى سبيل الطّاغوت .
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَها ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ .
« 1 » « كافرين اموالشان را انفاق مىكنند براى آنكه راه خدا را ببندند ( و مؤمنين پيروز نشوند ) بنابراين آنان مالهاى خود را انفاق مىكنند ، و بر اين پندار باطل حسرت بر دلشان مىماند ؛ زيرا مغلوب مىشوند ( در اين صورت دنيايشان از دست رفته ) و به سوى جهنّم نيز رهسپار مىگردند . »
مَثَلُ ما يُنْفِقُونَ فِي هذِهِ الْحَياةِ الدُّنْيا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ .
« 2 » « داستان كافرانى كه براى پيشرفت مقاصد دنيوى خود اموالى را انفاق مىنمايند ، مانند باد سرد شديدى است كه به مزرعه و كشتزار قوم ستمگر بوزد و همهاش را نابود سازد ( و در اين صورت چيزى دستگيرشان نمىشود ) . و خداوند به آنان ستم ننموده است ؛ ايشانند كه بر خودشان ستم نمودهاند . » از اين گذشته قرآن بيان مىكند كه : بايد ميزان و مقدار انفاق نه به حدّ اسراف برسد و نه در حدّ تنگى محصور گردد . در صفات بندگان رحمن از جمله مىشمرد :
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً .
« 3 »
هامش
( 1 ) آيه 36 ، از سورهء 8 : الأنفال
( 2 ) آيه 117 ، از سورهء 3 : آل عمران
( 3 ) آيه 67 ، از سورهء 25 : الفرقان