حضرت فرمود : رسول خدا پيراهنش را گرفت و به سوى او انداخت - و در نسخهء ديگر است كه : به او داد - در اين حال خداوند رسول خود را ادب فرمود كه از جادّهء اقتصاد بيرون مرو ؛ و اين آيه را نازل كرد . و حضرت صادق فرمود :
مراد از احسار فقر و فاقه است . « 1 » محمّد أحمد جاد المولى بك در كتاب ممتع و نفيس خود « محمّد المثل الكامل » گويد :
« در « بخارى » آورده است كه : مالى را از بحرين براى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم آوردند - و بيشترين مالى بود كه براى او آورده شده بود - رسول خدا فرمود : آن را تقسيم كنيد ، و بدان التفاتى ننمود و به سوى مسجد رفت . چون نمازش را به پايان رساند ، آمد و پهلوى اين مال نشست . هركس را كه ديد ، از اين مال به او داد ، بهطورىكه برخاست و از آن ، يك درهم هم باقى نمانده بود .
زنى براى حضرت يك برد بعنوان هديّه آورد و گفت : يا رسول الله ! من مىخواهم اين را به تو بپوشانم . رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم آن برد را از وى گرفت ، و درحالىكه نيازمند بدان بود در تن كرد .
چون برد را در بر كرد ، مردى از صحابه گفت : اى رسول خدا چقدر اين برد زيباست ! آن را به من بده تا بپوشم . رسول خدا گفت : آرى ، و برد را به وى داد .
چون رسول خدا برخاست ، صحابه آن مرد را مذمّت كردند و به وى گفتند : تو مىدانستى كه رسول خدا نيازمند به آن برد بود ، و مىدانستى كه از رسول خدا چيزى را درخواست نمىكنند و او ردّ كند ؛ در عين حال از او برد را
هامش
( 1 ) « الميزان فى تفسير القرءان » ج 13 ، ص 104