را بما مىرساند ، و ما را در قرآن مندكّ و فانى مىكند . زيرا قرآن نمونه و بيان و نمايشگر نفس و اخلاق محمّدى است .
[ دستورات أخلاقى قرآن ، بشريّت را به اعلا درجه از توحيد مىرساند ]
قرآن نماينده و نشاندهندهء آن خلق عظيم است . و آن خلق عظيم منطبق بر لطائف و ظرائف آيات قرآن است . خداوند در قرآن كريم آن حضرت را توصيف به اخلاق عظيم مىكند كه :
وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ .
« 1 » « و اى پيامبر ، حقّا و تحقيقا تو داراى اخلاق بزرگ و عظيمى هستى ! » و به شرح صدر و فراخى سينه كه كنايه از استعداد و تحمّل پذيرش سختترين مشكلات و قابليّت اعلا درجهء از فيوضات است ستوده است كه :
أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ * وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ * الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ .
« 2 » « آيا ما سينهات را فراخ ( براى تحمّل بار وحى و رسالت عظيم ) ننموديم ؟
و آيا وزر و بار سنگين ( توجّه به كثرات را بواسطهء تابش نور توحيد ) از تو برنگرفتيم ؟ آن گران بارى كه پشت تو را مىشكست . » ما اگر در دستورات اخلاقى قرآن دقّت كنيم ، مىيابيم كه چنان با موشكافى و مراقبت عميق ، عالم بشريّت را به اعلا مرتبهء از توحيد رهبرى مىكند ! و چه عقبات سخت و كريوههاى سهمگين را از برابرشان برمىدارد .
فقط نگاه به يك دستور قرآن كريم دربارهء انفاق و كيفيّت آن بس است كه ما را بدين نكته رهبرى كند .
اوّلا قرآن كريم هر گونه انفاقى را امضا نمىنمايد ، و صريحا اعلام مىدارد
هامش
( 1 ) آيه 4 ، از سورهء 68 : القلم
( 2 ) آيات 1 تا 3 ، از سورهء 94 : الإنشراح