طلب كردى و گرفتى ؟
فاطمه عليها السّلام : دختر او از خدمت خانه و زيادى زحمات به او شكايت برد ، و از او خادمى خواست كه از عهدهء كار خانه برآيد . رسول خدا به او امر كرد تا تسبيح و تكبير و تحميد خداى را به جا بياورد . و به او گفت :
لا أعطيك و أدع أهل الصّفّة تطوى بطونهم من الجوع . « من به تو خادمى نمىدهم ، و بگذارم اهل صفّه از شدّت گرسنگى شكمهايشان پيچيده شود ! » » « 1 » در قرآن كريم وارد است كه : اگر نداشتى چيزى به ذوى القربى و مساكين و ابن سبيل بدهى ، اقلّا با زبان خوش و وعدهء آينده به اميد رحمت و فضل و عنايت خدا آنان را دلشاد كن :
وَ آتِ ذَا الْقُرْبى حَقَّهُ وَ الْمِسْكِينَ وَ ابْنَ السَّبِيلِ وَ لا تُبَذِّرْ تَبْذِيراً * إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كانُوا إِخْوانَ الشَّياطِينِ وَ كانَ الشَّيْطانُ لِرَبِّهِ كَفُوراً * وَ إِمَّا تُعْرِضَنَّ عَنْهُمُ ابْتِغاءَ رَحْمَةٍ مِنْ رَبِّكَ تَرْجُوها فَقُلْ لَهُمْ قَوْلًا مَيْسُوراً .
« 2 » « و اى پيامبر ! به اقرباء و ارحامت حقّشان را بده . و به فقير مسكين و ابن سبيل كه در راه وامانده و خرجى ندارند حقّشان را بده . و اسراف و زيادهروى مكن .
آنان كه در مخارج زيادهروى دارند ، برادران شياطين مىباشند . و شيطان پيوسته كفران نعمت پروردگارش را مىكند .
و اگر چيزى نداشتى بديشان بدهى ، و اعراض از دادن نمودى به اميد آنكه بعدا از فضل و رحمت خدا چيزى به تو برسد و به آنان برسانى ، اينك با
هامش
( 1 ) « محمّد صلّى الله عليه و سلّم المثل الكامل » طبع دوّم ، سنهء 1351 هجريّهء قمريّه ، ص 19
( 2 ) آيات 26 تا 28 ، از سورهء 17 : الإسراء