[ تفسير علّامه طباطبائى ( ره ) در ذيل اين آيه شريفه ]
حضرت استاد علّامه در تفسير اين آيه فرمودهاند :
« راغب گويد : صنو به معنى شاخهايست كه از ريشهء درخت روئيده شده باشد . گفته مىشود : هما صنوا نخلة ، و فلان صنو أبيه . « آن دو نفر همچون دو شاخهء روئيده شده از بن يك درخت خرما هستند ، و فلان بالنّسبه به پدرش همچون شاخهء هم جوش از يك بن مىباشند . » و تثنيهء آن صنوان آيد ، و جمعش صنوان است . خداوند متعال مىفرمايد :
« صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ »
- انتهى .
و گفته است : اكل با ضمّه و با سكون كاف ، هر دو به معنى خوردنى است . خداوند تعالى مىگويد :
أُكُلُها دائِمٌ .
« خوردنىهاى بهشت هميشگى است . » و أكلة با فتحهء همزه براى افادهء معنى يكبار خوردن است . و أكلة با ضمّهء آن مانند لقمة به معنى يك لقمه مىباشد - انتهى .
و تفسير آيه اين مىشود : از جمله ادلّهاى كه دلالت دارند بر اينكه اين نظام جارى موجود در عالم پيوسته و بسته است به تدبير مدبّرى كه تمام اشياء با طبايعشان بدان خضوع دارند ، و آن مدبّر اينها را بر اساس ارادهء خود به هر گونه كه بخواهد در جريان مىاندازد اينست كه : در روى زمين قطعههائى از خاك موجود است كه بعضى با بعضى متقارباند و در طبع و طبيعت خاكشان متشابهند ، امّا در عين حال مىبينيم كه در آن باغستانهائيست از انگورها ، و انگور از ميوهجاتى است كه از جهت شكل و رنگ و طعم و اندازه و لطافت و مزيّت و غير ذلك در ميانشان اختلاف عظيمى است . و همچنين در اين قطعات متشابه انواع كشت و زرعها كه در جنس و صنف مختلفند ، همچون گندم و جو و غيرهما موجود است . و نيز در اين قطعات ، درختان خرمائى كه بر ريشهء مشترك روئيده شدهاند و نيز درختان خرماى روئيده شده از غير ريشهء مشترك مىباشند . و تمام اين اصناف مختلفهء ميوهها و حبوبات ، از آب واحدى سيراب مىشوند كه هيچ اختلافى در آن نيست . و ما بعضى از آنها را بر بعضى ديگر از