اينست گفتار پيغمبر ما صلّى الله عليه [ و آله ] و سلّم كه : « خداوند از ما عهد و ميثاق گرفته است ؛ همانطوركه از انبياء عهد و ميثاق گرفته است . » انبياء امروز در نزد پروردگارشان هستند و ما الآن ساكنين روى زمين هستيم ، و خداوند از ما عهد و پيمان گرفته است ؛ و عهد تابع علم است . و بنابراين اى مرد دانشمند باهوش ! تو امروز مورد مؤاخذه و پرسش هستى دربارهء اين امّت و دربارهء كسانى كه اطراف تو هستند بر مقدار طاقت و قدرتى كه دارى ! آيا اين راه انصاف است كه امّتى كه كتابش ، قرآنش ، اين گونه عالى و راقى باشد ؛ جاهلترين امّتها به كتابش ، و به علومى كه خداوند نازل كرده است بوده باشد ؟ ! آيا از جادّهء حقّ و شريعت صواب است كه خداوند بگويد :
وَ لَقَدْ مَكَّنَّاكُمْ فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ .
« 1 » « و سوگند كه تحقيقا ما شما را در روى زمين استقرار و تمكين داديم و براى شما راههائى را از معيشت مقرّر داشتيم ، و شما سپاس اين را كم بجاى مىآوريد ! » و مخاطبين به اين خطاب الهى جاهلترين امّتها به اين زمين و به محتويات درون آن باشند ؟ ! خداوند مىگويد : اين زمينى را كه من محلّ معيشت شما قرار دادهام جاى شكر شماست ؛ و شما شكر نمىكنيد مگر اندكى ! و شكر عبارت است از تذكّر و تفكّر اوّلا ، و عمل كردن با دست و زبان ثانيا .
هامش
( 1 ) آيه 10 ، از سورهء 7 : الأعراف