ملك آمده است ؛ مانند :
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ .
« 1 » « پس بلندمرتبه است خداوند كه او پادشاه و حقّ است . » و مانند :
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ .
« 2 » « اوست الله كه هيچ معبودى جز او نيست . پادشاه و پاك و سلام و ايمنىبخش و مسيطر است . » و مانند :
الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ .
« 3 » « پادشاه است و پاك و عزيز و حكيم است . » و مانند :
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ * مَلِكِ النَّاسِ * إِلهِ النَّاسِ .
« 4 » « بگو پناه مىبرم به پروردگار مردم ، پادشاه مردم ، معبود و مقصود مردم . » سوّم آنكه : در قرآن كريم هميشه نسبت ملك به خداوند داده شده است ، نه نسبت ملك ؛ مانند :
أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ .
« 5 » « آيا نمىدانى كه تحقيقا پادشاهى آسمانها و زمين براى خداست ؟ ! » و مانند :
وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ .
« 6 » « و از براى خداست پادشاهى آسمانها و زمين . » و مانند :
تَبارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
« 7 »
هامش
( 1 ) - صدر آيه 114 ، از سورهء 20 : طه ؛ و صدر آيه 116 ، از سورهء 23 : المؤمنون
( 2 ) صدر آيه 23 ، از سورهء 59 : الحشر
( 3 ) ذيل آيه 1 ، از سورهء 62 : الجمعة
( 4 ) آيات 1 تا 3 ، از سورهء 114 : النّاس
( 5 ) صدر آيه 107 ، از سورهء 2 : البقرة ؛ و صدر آيه 40 ، از سورهء 5 : المائدة
( 6 ) - صدر آيه 189 ، از سورهء 3 : آل عمران ؛ و هفت آيه ديگر در قرآن مجيد
( 7 ) - آيه 1 ، از سورهء 67 : الملك