آنكه پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم حسن و حسين عليهما السّلام را بدانها تعويذ مىكرد . زيرا ميان اين دو مسئله منافات نيست . بلكه قرآن صلاحيّت دارد به جهت شرافت و بركتى كه دارد ، انسان با آن كسى را تعويذ كند .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمودهاند : در نمازهاى واجب ، معوّذتين را بخوان . و خودشان نماز مغرب را بجا آورده و اين دو سوره را در آن قرائت نمودند . » سيوطى در « إتقان » مىگويد : « بنا بر اصل لزوم تواتر در قرآن ، مشكل مىشود گفتارى كه امام فخر الدّين رازى آورده است . » او مىگويد : « فخر الدّين گفته است : از بعضى از كتب قديمه نقل شده است كه ابن مسعود منكر بود كه سورهء فاتحه و معوّذتين از قرآن بوده باشد . و اين انكار در غايت اشكال است .
زيرا اگر ما قائل شويم كه نقل بطور تواتر ، بر آنكه اينها از قرآن هستند ، در عصر صحابه حاصل بوده است ، در اين صورت انكار ابن مسعود موجب كفر اوست . و اگر قائل شويم كه در آن عصر تواتر صحابه بر قرآنيّت اينها نبوده است ، لازم مىآيد كه قرآن در اصل متواتر نباشد .
فخر الدّين گفته است : آنچه در گمان من غلبه دارد آنست كه نقل اين مذهب از ابن مسعود باطل است . و بواسطهء اين انكار و ابطال نقل ، از اين شبهه و عقده خلاص مىشويم . » تا آنكه سيوطى گويد : « ابن حزم در كتاب « محلّى » گويد : اين نقل ساختگى است ؛ و دروغى است كه بر ابن مسعود بستهاند . و آنچه به روايت صحيحه از ابن مسعود رسيده است قرائت عاصم است از زرعة ، و در اين قرائت سورهء فاتحه و معوّذتين موجود است .
ابن حجر در شرح « صحيح بخارى » گفته است : با اقوال صحيحه و روايات قطعيّه از ابن مسعود بما رسيده است كه او انكار بودن حمد و معوّذتين
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 468
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤٦٨