مطابق آن مىنويسند .
پس بقول صحيح نزد ما همين قرائت معروفه كه از عاصم منقول است ، قرائت أمير المؤمنين عليه السّلام است . » تا آنكه مىگويد : « و اينكه گويند : أمير المؤمنين خواست قرآن را جمع كند ، مقصود جمع سورهها است در يك مجلّد ، نه جمع آيات متفرّقه و تشكيل دادن سوره . و همچنين زيد بن ثابت و ديگران . و گرنه ترتيب و تشكيل سوره در زمان پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم بود ، چنان كه در قرآن است :
فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ ،
« 1 »
فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ ،
« 2 » و
سُورَةٌ أَنْزَلْناها .
« 3 » و در اخبار درر بار رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم بسيار نام سورههاى قرآن آمده ، و فضائل ذكر كرده ؛ مانند سورهء يس و سورهء البقرة و غير ذلك . » « 4 » اينك بايد ديد كه آيا ما در امروزه موظّفيم از روى مصحف فعلى كه قرائت حفص از عاصم از أبو عبد الرّحمن سلمى از حضرت أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام است قرآن را بخوانيم ؟ يا اختيار داريم از روى اين قرائت ، و يا يكى از قرائتهاى ششگانهء ديگر كه مجموعا آنها را هفت قرائت متواتر گويند قرائت كنيم ؟ و يا از روى اين قرائت و يكى از نه قرائت ديگر كه جمعا ده قرائت متواتره و شاذّهء مقبولهء معروفه به حساب آوردهاند قرائت كنيم ؟ اين مسألهء مهمّى است كه در اطراف آن بحثها شده است . جمعى
هامش
( 1 ) - قسمتى از آيه 23 ، از سورهء 2 : البقرة
( 2 ) - قسمتى از آيه 13 ، از سورهء 11 : هود
( 3 ) - صدر آيه 1 ، از سورهء 24 : النّور
( 4 ) - تفسير « منهج الصّادقين » طبع دوّم ، ج 1 ، مقدّمه ، ص 14 و 15