بدين سو ، و گروهى بدان سو گرائيدهاند .
سيوطىّ در « إتقان » پس از آنكه مىگويد : « كسانى از صحابه كه مشهورند از همهء مردم به قرائت قرآن استادتر بودهاند هفت نفرند : عثمان ، و علىّ ، و ابىّ ، و زيد بن ثابت ، و ابن مسعود ، و أبو الدّرداء ، و أبو موسى اشعرىّ . و اينطور ذهبى در « طبقات القرّاء » ذكر كرده است . » چنين مىگويد : « از ايشان كسانى كه اخذ كردهاند و در مكّه و كوفه و بصره و مدينه و شام منتشر بودهاند بسيارند ؛ و آنها طبقهاى را تشكيل مىدهند . » در اينجا پس از آنكه نام يكايك از اينها را ذكر مىكند ، مىگويد : « از ميان اين دسته كسانى كه در جميع آفاق شهرت يافتهاند ، امامان هفتگانهء قرائت هستند كه به ائمّهء سبعة مشهورند ؛ و آنان عبارتاند از :
نافع ؛ و او از هفتاد نفر از تابعين ، قرآن را اخذ كرده است كه از آنهاست أبو جعفر .
و ابن كثير ؛ و او از عبد الله بن سائب صحابىّ اخذ كرده است .
و أبو عمرو ؛ و او از تابعين اخذ كرده است .
و ابن عامر ؛ و او از أبو درداء و اصحاب عثمان اخذ كرده است .
و عاصم ؛ و او از تابعين اخذ كرده است .
و كسائىّ ؛ و او از حمزه و أبو بكر بن عيّاش اخذ كرده است .
و حمزه ؛ « 1 » و او از عاصم و أعمش و سبيعى و منصور بن معتمر و
هامش
( 1 ) - حمزة بن حبيب از شيعيان حضرت صادق عليه السّلام بوده است . و از زمرهء اوّلين كسانيست كه در علم قرائت تصنيف كرده است . آية الله محقّق سيّد حسن صدر در كتاب « الشّيعة و فنون الإسلام » در ص 51 تا ص 53 گويد :
« اوّلين كسى كه در علم قرائت تدوين كرده است ابان بن تغلب ربعى كوفى است نجاشى در فهرست اسماء مصنّفين شيعه آورده است كه : ابان در تمام اقسام علوم و فنون