يكى از آنها كلمهء عرّف است كه مشهور به تشديد خوانند ، و أبو بكر بن عيّاش به تخفيف خواند . و اين كلمه در آيه سوّم سورهء تحريم است .
و ابن النّديم در « فهرست » دربارهء قرائت حفص گويد : و كانت القراءة الّتى أخذها عن عاصم مرتفعة إلى علىّ بن أبى طالب عليه السّلام من رواية أبى عبد الرّحمن السّلمىّ - انتهى . « 1 » و قرائت حفص همانست كه امروز متداول و مشهور است ، و مصاحف را
هامش
- رازى متوفّى بعد از سال 556 تصريح كرده است . و شيخ ابن شهرآشوب ، و شيخ أبو الفتوح رازى مفسّر در كتابش « نقض الفضائح » تنصيص بر تشيّع عاصم نموده است ؛ و اينكه وى مقتداى شيعه بوده است . و با عبارتى غير عربى آورده است كه : « تشيّع ، مذهب اكثر ائمّهء قرائت بوده است ، همچون مكّى و مدنى و كوفى و بصرى و غيرهم . اينها عدليّه بودهاند ، نه مشبّهه و نه خوارج و نه جبرى مذهب . و از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كردهاند . و مثل عاصم و امثال او از پيشوايان شيعه بودهاند . و بقيّهء آنها عدليّهء غير اشعريّه بودهاند . » - انتهى .
و سيّد در « روضات » در ترجمهء احوال عاصم گويد : « و عاصم متّقىترين اهل صناعت قرآن بوده است . علاوه بر آنكه اين مرد رأيش از تمام قرّاء مذكوره بصواب نزديكتر ، و سعيش جميلتر ، و رعايتش نيكوتر بوده است . » - تا اينكه گويد : « و امام ما علّامه أعلى الله مقامه ، بنا بر آنچه از وى در كتاب خود « منتهى » نقل شده است ، فرموده است : و محبوبترين قرائات نزد من قرائت عاصم است كه از طريق أبو بكر بن عيّاش مىباشد . » - انتهى .
شيخ شيعه ، ابان بن تغلب بر عاصم قرائت كرده است ، همچنانكه عاصم بر أبو عبد الرّحمن سلمى قرائت نموده است . و عاصم دو روايت دارد : روايت حفص بن سليمان بزّاز كه پسر زن و ربيب اوست ، و روايت أبو بكر بن عيّاش . ترجمهء احوال عاصم را ايضا قاضى نور الله مرعشى در « مجالس المؤمنين » آورده است ، و بر تشيّع وى تصريح دارد . »
( 1 ) - « حفص ، قرائتى را كه از عاصم آموخته است ، بواسطهء روايت أبو عبد الرّحمن سلمى به علىّ بن أبى طالب عليه السّلام مىرسد . »