[ عدم جواز قرائت قرآن به قرائت غير متواتره ]
بارى ، از جهت حجّت شرعيّه اگر امروز تمام قرائتهائى كه در زمان رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم معمول و متواتر بوده است ، بدست ما متواترا مىرسيد ، ما نيز مختار بوديم قرآن كريم را به هريك از آن قرائات كه مىخواهيم قرائت كنيم . قرائت ابن مسعود باشد يا ابىّ بن كعب و يا غير آنها . امّا چون غير از اين قرائت مشهوره همه از تواتر افتادهاند ، بر ما ديگر آن قرائتها مشكوك شده و خبر واحد گشته است .
علّامهء حلّى رحمة الله عليه در « تذكرة » گويد : « براى ما جائز نيست قرائت عبد الله بن مسعود و ابىّ بن كعب و امثال اينها ؛ بواسطهء عدم تواترشان . » سعيد بن جبير قرآن را با تمام قرائات تلاوت مىكرد . و براى خود قرائت خاصّى نداشت ، چون براى وى همهء آنها متواتر بود . در قرائت ابن عبّاس و ابى بن كعب و ابن مسعود در سورهء نساء ، آيه 24 :
فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ
إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى *
فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ *
« 1 » وارد شده است ، كه براى ما جائز نيست .
آية الله شعرانى رحمة الله عليه دربارهء قرآن مشهور كه فعلا قرائت مىشود ، و مطابقت آن با قرائت أمير المؤمنين عليه السّلام ، و عدم نقص و تحريف قرآن مطالبى را افاده نمودهاند كه چون آن مطالب عين نظريّهء حقير است ، به ذكر آن مبادرت مىكنيم . ايشان اينطور مىگويند :
« توهّم نقص و تحريف قرآن از آن برخاست كه در زمان خلافت عثمان
هامش
- حلّى در « تذكرة » گويد : قرآن را بايد از روى مصحف علىّ عليه السّلام خواند نه از روى سائر مصحف . و آن همين قرآن است كه امروز در دست ماست ، و صحابه بر آن اجماع دارند .
( 1 ) - « زنانى را كه به تمتّع خود تا مدّت معيّنى در مىآوريد ، واجب است مهريّهء آنان را بدهيد . » در اينجا قيد زمان معيّن ، نصّ در متعه و ازدواج موقّت است .