[ قرآن ناسزا و سبّ را جائز نمىشمرد مگر به ظالمين ]
وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ مَرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ .
« 1 » « ناسزا مگوئيد به آنان كه مشركين آنها را مىپرستند و از عبادت خدا اعراض مىكنند . زيرا ناسزا گفتن شما سبب مىشود كه آنان هم خداوند را از روى جهالت ناسزا گويند . اينچنين است كه ما براى هر امّتى عملشان را براى آنها زينت دادهايم ؛ و سپس مرجع و بازگشتشان به سوى پروردگارشان مىباشد .
پس آنان را به آنچه در دنيا انجام مىدادهاند آگاه خواهيم نمود . » فلهذا مؤمنين ، طائفهء يهود و نصارى و مجوس و حتّى مشركين را سبّ نمىكنند و ناسزا نمىگويند . زيرا چه بسيار از آنها از روى جهالت ، بدان دين اعتقاد آورده باشند ؛ و اگر حقّ بر آنها منكشف گردد بپذيرند . اينها را گروه مستضعفين نامند ؛ و در قرآن نويد رحمت به آنها داده شده است .
و حتّى مؤمنين حقّ ندارند سنّى مذهبان را لعنت بفرستند و به ايشان ناروا بگويند ؛ زيرا چه بسيار از آنان بدان كيش معتقد بوده و بواسطهء علل و اسبابى غير اختيارى حقّ بر آنان پنهان مانده است . ليكن لعنت فرستادن بر أعداء آل محمّد صلّى الله عليه و آله و سلّم از لوازم ايمان است .
اعداء به معنى متجاوزين و متجاسرين و معاندين است . و آنها دستهء مخصوصى هستند كه در تاريخ از رسم و روش و عمل آنها بطور كافى بحث شده است . و آنها از تجاوزكنندگان بودهاند كه از روى علم و بصيرت ، حقوق آل محمّد را ضايع كردهاند . لعن بر آنها نه تنها جائز است ، بلكه لعن بر هر ستمگرى جائز است .
هامش
( 1 ) آيه 108 ، از سورهء 6 : الأنعام