فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ بِالْحَقِّ فَجَعَلْناهُمْ غُثاءً فَبُعْداً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ * ثُمَّ أَنْشَأْنا مِنْ بَعْدِهِمْ قُرُوناً آخَرِينَ * ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَها وَ ما يَسْتَأْخِرُونَ * ثُمَّ أَرْسَلْنا رُسُلَنا تَتْرا كُلَّ ما جاءَ أُمَّةً رَسُولُها كَذَّبُوهُ فَأَتْبَعْنا بَعْضَهُمْ بَعْضاً وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ فَبُعْداً لِقَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ .
« 1 »
[ تفسير آيه : وَ جَعَلْناهُمْ أَحادِيثَ
]
« پس صيحهء آسمانى به حقّ ، آنان را فراگرفت . و ما آنها را همچون خاشاك و كف روى آب ، بىجان و بىاثر نموديم . پس دورى و بعد باشد براى گروه ستمگران . و پس از آن ، ما در قرنهاى متوالى طبقات و أجيال ديگرى را از بشر به وجود آورديم . هيچ گروهى نمىتواند از اجل و مدّت درنگش در دنيا پيشى گيرد ، و نمىتواند پسى گزيند .
و سپس فرستادگان و پيامبران خود را پشت سر هم يكى پس از ديگرى مرتّبا فرستاديم . بهطورىكه چون هر پيغامآورى به سوى امّتش مىآمد ، امّت وى او را تكذيب مىكردند . و ما هر امّتى را پس از امّت ديگر هلاك مىنموديم ؛ و آنها را گفتگو و سخن و حديث و حكايت مىنموديم . پس دورى باشد از رحمت حقّ براى قومى كه ايمان نمىآورند ! »
[ اختصاصات قرآن ؛ آيات قرآن ، در تعبيراتش ادب خاصّى دارد ]
يكى از اختصاصات قرآن مجيد ، عدم تصريح به الفاظ قبيح است . قرآن داراى ادبى مختصّ به خود است . حضرت استادمان آية الله علّامه قدّس الله سرّه كرارا تصريح مىنمودند ، و در تفسيرشان نيز در جاهاى مختلف متذكّر شدهاند كه : قرآن عظيم داراى ادب خاصّى مخصوص به خود است . در جاهائى كه بايد احكامى را بر روى موضوعاتى بيان كند ، مثل ادرار كردن و غائط نمودن ، و با زنان جماع كردن و امثال ذلك ، هيچ ديده نشده است كه الفاظ صريحهء در اين مفاهيم را به كار بندد ؛ بلكه پيوسته با كنايه و استعاره مطلب را
هامش
( 1 ) آيات 41 تا 44 ، از سورهء 23 : المؤمنون