خواند ، و در نظائر آن بىاشباع . و ابن كثير در همهء آنها به اشباع خواند .
[ نام سور ، و خطّ و إعراب قرآن كريم ]
و در دو جا عليه الله و أنسانيه در سورهء فتح و كهف ، به ضمّهاى ضمير خواند ، و در نظائر آن به كسر خواند . و در علم قرائت امثال اين بسيار است كه دلالت دارد بر عنايت مردم از زمان پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم تاكنون ؛ و محال است كسى احتمال دهد در آن تغيير ، يا تحريف ، يا زياده و نقصانى راه يافته است . و در اين مسئله خزعبلات و اباطيل در ذهن فارس زبانان بسيار فرورفته است ؛ و مردم معاند ، آن را دستاويز فساد كردهاند . و چگونه عاقل تصوّر مىكند در قرآن با اين دقّت و حفظ ، تغيير يا نقصان راه يافت ، امّا در حديث كه يك نفر نقل كرد تحريف راه نيافت ؟ ! ميليونها مردم سورهء حمد را به همين نحو كه در مصاحف است قرائت كردند ، سهو كردند ؛ امّا آن يك نفر كه عبارت حمد را طور ديگر نقل كرد ، سهو نكرد ؟ ! » « 1 » آية الله علّامهء طباطبائى قدّس الله تربته ، در كتاب نفيس خود « قرآن در اسلام » دربارهء نامهاى سور قرآن فرمودهاند :
« انقسام قرآن كريم به سورهها مانند انقسامش به آيهها ، ريشهء قرآنى دارد . و خداى متعال در چندين جا از كلام خود اسم سوره برده ، چنان كه اسم آيه را برده است :
سُورَةٌ أَنْزَلْناها
سورهء نور ، آيه 1 ؛ و
إِذا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ *
سورهء توبه ، آيه 86 ؛ و
فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ
سورهء بقره ، آيه 23 و نظائر اين آيات .
تسميهء سوره را گاهى با اسمى كه در آن سوره واقع ، يا موضوعى كه از آن بحث كرده مىكنند ؛ چنان كه گفته مىشود : سورهء بقره ، سورهء آل عمران ، سورهء
هامش
( 1 ) « راه سعادت » طبع اوّل ، ص 133 تا ص 136