خيرى نيست در علمى كه در آن فهم نيست ، و خيرى نيست در قرائتى كه در آن تدبّر نيست . » و از طريق خاصّه ، محمّد بن يعقوب كلينى در « اصول كافى » « 1 » با سند صحيح از عدّهاى از اصحاب ، از أحمد بن محمّد برقى ، از اسماعيل بن مهران ، از أبو سعيد قمّاط ، از حلبى ، از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام گفتهاند :
أ لا أخبركم بالفقيه حقّ الفقيه ؟ من لم يقنّط النّاس من رحمة الله ، و لم يؤمنهم من عذاب الله ، و لم يرخّص لهم فى معاصى الله ، و لم يترك القرءان رغبة عنه إلى غيره . ألا لا خير فى علم ليس فيه تفهّم ، ألا لا خير فى قراءة ليس فيها تدبّر ، ألا لا خير فى عبادة ليس فيها تفكّر .
و در روايت ديگرى است كه : ألا لا خير فى علم ليس فيه تفهّم ، ألا لا خير فى قراءة ليس فيها تدبّر ، ألا لا خير فى عباده لا فقه فيها ، ألا لا خير فى نسك لا ورع فيه .
و علّامهء امينى در كتاب « الغدير » « 2 » با سند صحيح از طريق عامّه از مسلم و ترمذى و أبو داود روايت مىكند كه : رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرمود : يؤمّ القوم أقرؤهم لكتاب الله ؛ فإن كانوا فى القراءة سواء فأعلمهم بالسّنّة ، فإن كانوا فى السّنة سواء فأقدمهم هجرة ، فإن كانوا فى الهجرة سواء فأقدمهم سلما . « هركس كه در قرائت كتاب خدا استوارتر است او بايد امامت گروه را در نماز بنمايد ؛ و اگر در قرائت يكسان بودند عالمترين آنها به
هامش
( 1 ) - « اصول كافى » طبع مطبعهء حيدرى ، ج 1 ، كتاب فضل العلم ، باب صفة العلماء ، ص 36
( 2 ) « الغدير » طبع اسلاميّه ، ج 10 ، ص 53