رسول خدا و ائمّهء طاهرين عليهم صلوات الله أجمعين ، از دو دليل نقلى استفاده مىكنيم :
اوّل آنكه : در غزوهء احد ، رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم دستور دادند هر شهيدى كه بيشتر قرآن را فراگرفته بود ، در سمت مقدّم كه به كعبه نزديكتر بود دفن كنند . ابن أثير در « الكامل فى التّاريخ » « 1 » آورده است كه :
أمر رسول الله صلّى الله عليه [ و آله ] و سلّم أن يدفن الاثنان و الثّلاثة فى القبر الواحد ؛ و أن يقدّم إلى القبلة أكثرهم قرءانا ، و صلّى عليهم . « رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم امر فرمود تا شهدا را دو تا و سهتا در قبر واحد دفن كنند ؛ و آنكس كه قرآن را بيشتر مىدانست وى را مقدّم و در جهت قبله قرار دهند ، و آنگاه بر آنها نماز گزارد . » دوّم آنكه : أبو نعيم در « حلية الأولياء » « 2 » با سند متّصل خود روايت مىكند از عاصم بن ضمرة كه او گفت : علىّ [ ابن أبى طالب عليه السّلام ] گفت :
ألا إنّ الفقيه كلّ الفقيه : الّذى لا يقنّط النّاس من رحمة الله ، و لا يؤمنهم من عذاب الله ، و لا يرخّص لهم فى معاصى الله ، و لا يدع القرءان رغبة عنه إلى غيره . و لا خير في عبادة لا علم فيها ، و لا خير فى علم لا فهم فيه ، و لا خير فى قراءة لا تدبّر فيها .
« آگاه باشيد كه : فقيه ، آن فقيهى كه اعلم است و در فقاهت از ديگران برتر است ، آن كسى است كه مردم را از رحمت خدا نوميد نكند ، و از عذاب خدا در مصونيّت در نياورد ، و در گناهان خدا آنها را آزاد نگذارد ، و علوم ديگر را بر علوم قرآن مقدّم ندارد . خيرى نيست در عبادتى كه در آن علم نيست ، و
هامش
( 1 ) « الكامل فى التّاريخ » طبع بيروت - دار صادر ، ج 2 ، ص 162 و 163
( 2 ) « حلية الأولياء » طبع مصر - مطبعة السّعادة ، ج 1 ، ص 77