تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 169

مساهمون:

ص١٦٩
است يا نه ؟ ! اگر كسى نتواند به زبان قرآن كه عربى است سخن گويد ، بازهم از اهل قرآن است يا نه ؟ ! بين اين دو مطلب فرق بسيار است . معلوم است كه اگر زيد به قرآن تكلّم نكند ، بازهم قرآن هست ؛ ولى ديگر زيد ، زيد قرآنى نيست . ايشان بايد اين‌طور بفرمايند : زبان فارسى اختصاص به ملّت و قوم فارس دارد . و قرآن براى جميع ملل مسلمان از فارس و ترك و عرب و هندو است . و هنگامى مرد ، فارس محسوب است كه زبان فارسى بداند ؛ و هنگامى اهل قرآن محسوب است كه زبان عربى بداند ؛ چون عربى زبان قرآن است . از اين گذشته ، عربى زبان قرآن است يعنى چه ؟ ! يعنى زبان قرآنى كه در روى صفحاتى نوشته شده و در ميان دفّتين آن را جلد نموده‌اند ؟ يا قرآنى كه زنده و در سينه‌هاست ، و در محاورات و معاملات و عبادات و احكام و اجتماعات با مردم روبروست و با آنها سخن مىگويد ، و راه را بدانها نشان مىدهد ؟
بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ .
« 1 » « بلكه قرآن آيات روشن و آشكارى است در سينهء كسانى كه به آنها علم داده شده است . » در اين صورت « عربى زبان قرآن است » مساوى است با « عربى زبان مسلمانان است . » حقّ مطلب اينست كه : ما چون به زبان مادرى خود عادت كرده‌ايم و آن را شيرين مىدانيم و بدان سخن مىگوئيم ، و لسان روان و ساده‌ايست براى ما ، نمىخواهيم خود را حاضر كنيم تا اين زبان مادرى را گرچه به بهتر از آن باشد تغيير دهيم .
هامش
( 1 ) - صدر آيه 49 ، از سورهء 29 : العنكبوت