نوع و همصنفانش بىبهره بوده ، و بر سر سفرهء ظلمانى دست به قاذورات بگشايند ، و با چشم كور و گوش كر و دل بىمحتوى و فاقد انديشه ، عمرى را به غفلت و جهالت و شرك سپرى كنند .
پيامبر اسلام دربارهء همسايگان سفارش فرموده است ، و دربارهء هديهاى كه براى كسى مىآورند ، همنشينان و همصحبتان را شريك فرموده ، و از خوردن غذا در ملإ عامّ كه چشم راهرو بدان مىافتد منع فرموده ؛ و حتّى راجع به گربهء خانه سفارش نموده است كه آن را گرسنه نگذاريد و به آنها رسيدگى كنيد كه : هنّ طوّافات بيوتكم : اين گربهها لانه و خانهاى ندارند ، و در بيابانها و كوهها زيست نمىكنند ؛ جايشان و مقرّشان همين خانههاى شماست كه پيوسته از اين خانه به آن خانه مىروند و براى پيدا كردن طعمه و سدّ جوعى طواف در خانهها مىكنند و گرداگرد آنها مىگردند .
بنابراين چطور راضى مىشود كه از نعمت ايمان و توحيد و اسلام كه هزاران برابر از نعمتهاى مادّى و حياتى دنيوى بالاتر است ، خود و يارانش بهرمند باشند ، ولى همنوع او و همجنس او كه فقط از بنى آدم است گرچه درست در مقابل او در آن طرف دنيا سكونت داشته باشد ؛ از اين نعمت محروم باشد ؟
از اينجاست كه خورد و خوراكش را درهم مىشكند ، و خواب و راحتش را درهم مىكوبد ، با شكم گرسنه سنگ به دلبسته ، خود و يارانش را در معركهء جهاد مىبرد ، و نزديكترين فرد از مسلمين به صفوف دشمن مىايستد .
زخم مىخورد ، دندانش مىشكند ، در پيشانيش حلقههاى زره فرومىرود ، و خون چنان فوران دارد ، و استخوانهاى پيشانى در زره و زره در استخوانها فرورفته كه نمىتوانند كلاه خود را از سر بردارند و حلقههاى آن را بيرون بكشند ؛ و نزديكترين ارحامش همچون عموى بزرگوارش حمزة بن
نور ملكوت قرآن از قسمت أنوار الملكوت (فارسى) — صفحة 53
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٥٣