ما مىبينيم مؤمنين در صدر اسلام و تا به امروز پيوسته آرزوى جهاد و قتل فى سبيل الله مىنمودند ، و در دعاهاى خود جدّا از خداوند مىطلبيدند تا آنان را موفّق به اين فريضهء الهيّه بنمايد ، و كشته شدن در زير پيكانها و سنگبارانها و نيزهها و شمشيرها را فوز عظيم مىشمردند . چرا ؟ و به چه
هامش
- مىخواهد جزيرة العرب قلعهء مسلمين و محلّ پرورش آنان باشد و تربيت داعيان به اسلام در آنجا صورت پذيرد ، و مسلمين اختلاط با يهود و نصارى نداشته باشند ؛ دين اسلام تازه و باطراوت باشد . فلهذا امر به جلاء وطن اهل نجران نمود . معذلك چون آنان را كوچ داد ، شهرهائى بهتر از شهرهايشان به آنها داد ، و ايشان را در جهاتى كه ميل به آن داشتند اختيار داد رسول خدا نمىخواست ايشان را به اسلام اكراه نمايد ، و بدين جهت آنان را به ميل و اختيار خود باقى گذاشت ، عملا بقوله تعالى :لا إِكْراهَ فِي الدِّينِ. با آنان به مقدار مال معلومى مصالحه نمود تا در هر سال بپردازند ، و با آنها شرط نمود كه ربا نخورند و با ربا معاملهاى انجام ندهند . چون رسول خدا رحلت نمود ، أبو بكر آنان را به همان شروط رسول خدا تثبيت كرد . چون وفات أبو بكر رسيد ، عمر را امر كرد تا ايشان را از زمينهايشان كوچ دهد بواسطهء مخالفتى كه با شرط رسول خدا در گرفتن ربا كرده بودند . عمر اوّلين كارى كه كرد آنها را از محلّشان كوچ داد و به عامل خود كه مأمور اين كار بود امر كرد با ايشان به رفق و ملايمت رفتار كند و اموالشان را بخرد ، و به آنها اختيار دهد هر زمينى را كه بعوض زمينهايشان بخواهند از بلاد اسلام به آنها بدهد . و از جمله سفارشات او به عاملش اين بود كه : به نزد آنها برو ، و در دينشان تصرّفى مكن ؛ سپس به آنهائى كه در دينشان هستند براى رفتن مهلت و مدّت قرار بده و آنهائى كه مسلمان شدهاند باقى بگذار . آنگاه كسانى كه آمادهء كوچ كردن هستند زمينهايشان را مساحت كن و در انتخاب هر شهرى كه خود بخواهند آنان را مختار گردان . و به آنها بگو : ما ايشان را به امر خدا و رسولش كوچ داديم . و براى ايشان نامهاى نوشت كه در آن چنين گفته بود : كسانى كه از اهل نجران به شام و عراق كوچ كنند ، مساحت زيادى از زمين به آنها بده تا جاى وسيعى داشته باشند ، و آنچه از اسباب و اموال با خود حمل كنند متعلّق به خود ايشانست . بعضى از آنها به شام و بعضى به كوفه آمدند ،