قتل او مىآورد .
[ قرآن بدون امام ، در حكم جسد بىروح ؛ و در كنار امام ، زنده و داراى خاصيّت و اثر است ]
قرآن بدون امام ، در حكم صفرهاى فراوانى است كه پهلوى هم چيده شود . اينها همه صفرند و هيچاند ، و تشكيل عددى را نمىدهند و هيچ خاصيّتى ابراز نمىدارند . امّا وقتى در كنار آنها يك عدد « 1 » گذارده شود ، همه زنده مىشوند و داراى خاصيّت مىگردند ؛ و نمايندهء يك عدد بزرگ و يك وزنهء سنگين مىگردند . اگر شما از زمين تا كرهء ماه صفر بچينيد ، بدون اثر است ؛ اگر عدد واحدى در طرف چپ آنها قرار گرفت ببينيد نمايندهء چه كثرت ، چه قوّت ، چه شوكت و چه اثرات خارجى مىشود ! اينست معنى و خاصيّت و اثر امام در تحقّق بخشيدن مفاد و مرام قرآن .
لهذا مىگوئيم : امام ، جان و روح و حقيقت قرآن است . قرآن بدون امام حكم جسد بىروح را دارد ، حكم مشك خشك و بىآب را دارد . امام كه قرآن را دست گرفت و در جامعه به لباس عمل درآمد ، در اين جسد بدون روح ، روح دميده مىشود . و در اين مشك خالى ، آبحيات سرازير مىشود و تشنگان را از معين خود اشراب مىكند .
[ روايات وارده در اتّحاد نفس رسول الله با أمير المؤمنين در تحقّق به قرآن ]
رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم مىفرمايد :
أنا و علىّ من شجرة واحدة ، و سائر النّاس من شجر شتّى . « 1 »
هامش
( 1 ) مضمون اين روايت در « ينابيع المودّة » طبع اسلامبول ، ص 236 و ص 256 به نقل از كتاب « مودّة القربى » به دو صورت وارد است . و در ص 179 گويد : أنا و علىّ من شجرة واحدة و النّاس من أشجار شتّى ، از ديلمى و طبرانى در كتاب « أوسط » آورده شده است . و در ص 256 از كتاب « مودّة القربى » روايت مىكند از ابن عبّاس مرفوعا : خلقت أنا و علىّ من شجرة واحدة و النّاس من أشجار شتّى . و در روايت ديگرى از او آمده است : خلق الأنبياء من أشجار شتّى ، و خلقنى و عليّا من شجرة واحدة ؛ فأنا أصلها و علىّ فرعها و الحسن و الحسين أثمارها و أشياعنا أوراقها . فمن تعلّق بها نجا ، و من زاغ عنها هوى .