بر مىآيد ، و هر كجا چشمش بدان بيفتد آن را برمىدارد . « 1 » و امّا اينكه شما صداى غرّش ابر را به تازيانهء ملك ، و قوس الله « 2 » را به
هامش
( 1 ) - در « مستدرك نهج البلاغة » تأليف شيخ هادى كاشف الغطاء ، ص 158 آورده است كه : « أمير المؤمنين عليه السّلام فرمود : الحكمة ضالّة المؤمن ، و السّعيد من وعظ بغيره . و آنچه در خود « نهج البلاغة » وارد است آنست كه : الحكمة ضالّة المؤمن ؛ فخذ الحكمة و لو من أهل النّفاق . و در « تحف العقول » بدين عبارت است كه : فليطلبها و لو فى أيدى أهل الشّرّ . » انتهى آنچه در « مستدرك » آمده بود .
و مجلسى رضوان الله عليه ، در « بحار الأنوار » طبع حروفى ، ج 2 ، ص 99 روايت كرده است از « امالى » شيخ با سند متّصل خود از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم كه فرمود : كلمة الحكمة ضالّة المؤمن ، فحيث وجدها فهو أحقّ بها .
قال أمير المؤمنين عليه السّلام : خذ الحكمة أنّى كانت ، فإنّ الحكمة تكون فى صدر المنافق فتلجلج فى صدره حتّى تخرج فتسكن إلى صواحبها فى صدر المؤمن . ( « نهج البلاغة » باب حكم ، ص 154 از طبع مصر با تعليقهء محمّد عبده ) و در « بحار » فتتخلّج ضبط كرده است ، يعنى : تضطرب .
قال أمير المؤمنين عليه السّلام : الحكمة ضالّة المؤمن ؛ فخذ الحكمة و لو من أهل النّفاق .
( « نهج البلاغة » باب حكم ، ص 154 ) و راغب اصفهانى در « محاضرات » گويد : « رسول اكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم مىفرمايد : الحكمة ضالّة المؤمن ، أينما وجدها قيدّها . و نيز گفته شده است : خذ الحكمة ممّن تسمعها منه ؛ فربّ رمية من غير رام ، و حكمة من غير حكيم . و نيز گفته شده است : لا يمنعنّك ضعة القائل عن الاستماع إليه ؛ فربّ فم كريه مجّ علما ذكيّا ، و تبر صاف فى صخر جاس . » ( جلد اوّل ، ص 50 ) و در « سفينة البحار » ج 2 ، ص 224 گويد : « و قال عيسى عليه السّلام : لا تضعوا الحكمة فى غير أهلها فتظلموها ! و لا تمنعوها أهلها فتظلموهم ! و كن كالطّبيب الحاذق يضع دواءه حيث يعلم أنّه ينفع . »
( 2 ) - در روايت آمده است كه : قزح اسم شيطان است ، و شما بدين پديدهء آسمانى