و همچنين اينطور وارد است كه : « معتقدين به تكامل مىگويند كه :
اشكالى در تشبيه عيسى به آدم از لحاظ خلقت از خاك ، غذا ، نطفه و علقه تا ولادت و بعد از آن نيست . و همچنين اشكالى نيست كه بگوئيم : خداوند به عيسى ، همراه پيامبرى از همان آغاز زندگيش ، عقل و علم و نيروى درك و انديشه ، از طريق اعجاز و ارادهء ماوراءطبيعى خود و بر خلاف قانون طبيعت و . . .
اعطاء نمود ؛ چنان كه به آدم نيز عقل يا علم و نبوّت را بدين گونه داد .
و وجه شبه در آيه ، همان همانندى در آفرينش و علم است . و كن ( باش ) كه خداوند به آدم مىگويد بدين معنى است كه عاقل و عالم يا عالم و پيامبر باش . » - انتهى . « 1 »
[ دلالت آيه : وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ
، بر سرشت آدم از گل ]
و از جمله آياتى كه دلالت دارد بر آنكه مبدأ خلقت انسان ( آدم ) از گل بوده است ، اين سه آيه است :
الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِينٍ * ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ * ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فِيهِ مِنْ رُوحِهِ وَ جَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا ما تَشْكُرُونَ .
« 2 » « آن خداوندى كه نيكو كرد هر چيزى را كه آن را آفريد . و ابتداى آفرينش انسان را از گل نمود . و سپس نسل او را از جوهرهاى قرار داد كه از آب پست بود . و پس از آن او را تسويه نمود و به تماميّت آراست ؛ و از روح خودش در آن دميد . و از براى شما گوش ( قوّهء شنوائى ) و چشمها ، و دلهائى را قرار داد ؛ شما اندكى شكر و سپاس او را بجاى مىآوريد ! » در « مجمع البيان » گويد : السّلالة ، الصّفوة الّتى تنسلّ أى تنزع
هامش
( 1 ) - همان مصدر ، ص 56
( 2 ) - آيات 7 تا 9 ، از سورهء 32 : السّجدة