مجراى خاصّى مصرف كند .
پيغمبر صلّى الله عليه و آله مىفرمايد : خون شما و مال شما مثل امروز ( عرفه ) محترم است ؛ يعنى به أشدّ احترام است . همينطور كه إنسان مال كسى را نميتواند ببرد و مصادره كند و تصرّف در مال او كند ، همچنين نميتواند صاحب آن مال را مجبور كند كه مالش را در راه بخصوصى صرف كند . مثلًا خانهاش را به فلان شخص إجاره دهد و يا به قيمت كمتر از قيمت بازار به فروش برساند و يا به فلان كس واگذار نمايد . بطور كلّى هر چيزى كه خلاف إطلاق روايت است ، با النَّاسُ مُسَلَّطُونَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ برداشته مىشود .
حال در اين مطلب بحث است كه : آيا اين روايت عين آن روايتى است كه از معصوم رسيده است ، يا اينكه مفاد و برداشت همين خطبهء رسول الله صلّى الله عليه و آله است كه فرمود : أَمْوَالُكُمْ وَ أَنْفُسُكُمْ حَرَامٌ عَلَيْكُمْ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا .
على كِلا التَّقْديرَين ، در نتيجه تفاوتى نيست . ولى خود اين روايت در بعضى از كتب عامّه با همين لفظ از پيغمبر أكرم صلّى الله عليه و آله و سلّم روايت شده است و أصحاب ما نيز تلقّى به قبول كردهاند ؛ و لذا در كتب فقهى خود ذكر نمودهاند . گرچه اين عبارت از طريق خاصّه سندى از معصوم ندارد ، أمّا چون سندش از عامّه تلقّى به قبول شده است ، فقهاء آن را پذيرفته و به آن عمل نمودهاند .
زيرا ما تمام رواياتى را كه از عامّه نقل شده است ردّ نمىكنيم ؛ بلكه روايات مورد وثوق و اطمينان را قبول مىنمائيم . و اين روايت از همان رواياتى است كه قابل قبول است .
مضافاً به اينكه خطبههائى كه پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم در عرفات خواندهاند ، تأييد اين مطلب را مىنمايد .
خطبه رسول أكرم صلّى الله عليه و آله در سرزمين منى پس از عرفات
أمّا خطبهء آنحضرت در منى نيز شاهد گفتار ماست . حضرت بعد از اينكه