الْعِبَادِ . فَعَلَيْكُمْ بِالتَّنَاصُحِ فِى ذَلِكَ ، وَ حُسْنِ التَّعَاوُنِ عَلَيْهِ .
« در آن حكومت - با اين شرائط - مردمان بَرّ و نيك ذليل و خوار مىشوند . قواى فعلى را از دست داده و منفعل مىشوند . چون قواى أشرار بر آنها غلبه مىكند ، و أفكار و أهواء شيطانى رسوخ پيدا مىكند ؛ لذا أبرار در عالمى از ذلّت به سر مىبرند ، و أشرار عزّت پيدا مىكنند . بازار ، بازار شيطان مىشود و بازار شرّ . و بر همين أساس گناهان مردم زياد مىشود ، و مؤاخذهء پروردگار از مردم زياد خواهد شد . هر چه فساد بيشتر باشد مؤاخذه و مسؤوليّتش بيشتر خواهد بود .
بنابراين ، اى مردم ! بر شما باد بِالتَّنَاصُحِ فِى ذَلِكَ . در اين أمر بايد همديگر را نصيحت كنيد ! پند بدهيد ! اندرز بدهيد ! زير بال همديگر را بگيريد ! نگذاريد جامعه به آنصورت برگردد ! بگذاريد جامعه بر أساس مدنيّت إلهى و حُسن تعاون جلو برود ! و نگذاريد أشرار بر أريكهء هوى و شيطنت و عزّت مسلّط شوند ! »
بندگان خدا بايد به مقدار جهد و كوشششان در إقامه حقّ فيما بين خود ، تعاون كنند
فَلَيْسَ أَحَدٌ وَ إنِ اشْتَدَّ عَلَى رِضَى اللَهِ حِرْصُهُ وَ طَالَ فِى الْعَمَلِ اجْتِهَادُهُ ، بِبَالِغٍ حَقِيقَةَ مَا اللَهُ سُبْحَانَهُ أَهْلُهُ مِنَ الطَّاعَةِ لَهُ . وَ لَكِنْ مِنْ وَاجِبِ حُقُوقِ اللَهِ عَلَى عِبَادِهِ النَّصِيحَةُ بِمَبْلَغِ جُهْدِهِمْ وَ التَّعَاوُنُ عَلَى إقَامَةِ الْحَقِّ بَيْنَهُمْ .
« أحدى از أفراد بشر قادر نيست - گرچه نهايت درجهء حرص و سعى و كوشش خود را بر رضاى خدا داشته باشد ، و در عمل به حدّ أكمل بكوشد - بتواند از عهدهء أهليّت طاعت و فرمان پروردگار برآيد . آنچه كه خدا بر بندگان خود واجب كرده است اين است كه : به مقدار سعه و استطاعت ، و به مقدار جهد و توانائى خودشان نصيحت و خيرخواهى كنند . دست از نصح بر ندارند ، و بر إقامهء حقّ در ميان خود تعاون نمايند . »
حضرت در همين چند جملهء كوتاه ، سه حقّ مهمّ دولت را بر ملّت بيان مىكنند . أوّل إطاعت است و دوّم نصيحت و سوّم تعاون ؛ كه إن شآء الله دربارهء