تفاوتى نيست . و الآن هم هر شخصى دستش از اين مراتب ششگانهء أمارات كه در اين روايت شريفه بيان شده است كوتاه شد ، خطاب : أَرْجِهْ حَتَّى تَلْقَى إمَامَكَ ! بر او جارى و سارى خواهد شد .
أمّا اينكه فرمود : انظُرُوا إلَى مَنْ كَانَ مِنْكُمْ قَدْ رَوَى حَدِيثَنَا وَ نَظَرَ فِى حَلالِنَا وَ حَرامِنَا وَ عَرَفَ أَحْكَامَنَا ، اين إشاره به أفراد خاصّ خارجى نيست كه در زمان حضرت صادق بودند ؛ حضرت مىفرمايد : انْظُروا ؛ « شما نگاه كنيد ! » اگر فرض كنيم كه اينها نبودند ، بلكه جماعت ديگرى مثل اينها بودند ، آيا اين خطاب شامل آنها نمىشد ؟ ! يا اگر أصحاب إمام صادق عليه السّلام منقرض شدند ، و أصحاب حضرت موسى بن جعفر يا حضرت إمام رضا عليهما السّلام آمدند ، آيا اين « انظُروا » شامل حال آنها نمىشد ؟ !
پاسخ اين است كه : در اينجا بطور مسلّم خصوصيّت بايد إلغاء شود . معنىِ « انظُروا » اين نيست كه : فقط شما نگاه كنيد ! بلكه هر شخصى كه شيعه است ، او مورد خطاب ماست . و با إلغاء تمام خصوصيّتهاى زمانى و مكانى ، آن طبيعت ، ملحوظ ماست . پس اينكه حضرت صادق عليه السّلام ، در زمان خودشان كه مىفرمايند : « انظُروا » شامل زمان حيات و بعد از وفات ايشان هم مىباشد . و همچنين در زمان أئمّهء بعد از ايشان هم مطلب به همين نحو است .
هامش
و منه المُرْجِئَة ؛ و هم الَّذين لا يَقْطعون بوعيد الفُسَّاقِ ، و يقولون : هم مُرْجَئونَ لامْرِ الله . و المعنى : أخِّرهُ و مناظرته لِوقت اجتماع السَّحَرَةِ ؛ و قيل : احْبِسْهُ .
شيخ طبرسىّ در « مجمع البيان » طبع پنج جلدى ، صيدا ، در اين آيه در تحليل معنى أَرْجِهْ كه در سورهء شعرآء وارد است ، حواله به سورهء أعراف داده است . و در سورهء أعراف كه در ج 2 ، ص 459 ، است گويد : قَرَأ أهلُ المدينة و الكَسَآئىّ و خَلْفٌ : أَرْجِهِ بكسر الهآء به غير همزٍ بين الجيم و الهآء ؛ إلّا أنّ نافعًا و الْكَسَآئِىّ و خَلْفًا يُشْبِعون كسرةَ الهآء و لا يُشْبِعُ أبو جعفرٍ و قالون عن نافع . بل يُكْسِران الهآءَ به غير همزٍ بين الجيم و الهآء .
و قَرَأ عاصمٌ و حمزةُ : أرْجِهْ به غير همزٍ و سكون الهآء ، و قَرَأ الباقونَ : أرْجِئهُ بالهمزِ و ضمِّ الهآء ؛ و فى الشُّعرآء مثلُهُ . ( انتهى )