تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 231

مساهمون:

ص٢٣١
عقب انداختن ، مشكل إنسان به زودى حلّ نمىشود ؛ شايد شخصى در سمرقند يا مَراكش است ، و او اگر بخواهد با إمام خود كه در مدينه است ملاقات كند ، بايد يكسال راه برود ؛ و آن هم براى همه ممكن نيست . چه ، مستلزم مشقّت‌هاى بسيارى است . پس أَرْجِهْ حَتَّى تَلْقَى إمَامَكَ ، يعنى الآن كار و وظيفه‌ات اشتغال است . بايد احتياط كنى ! اگر موفّق شدى إمام را ملاقات كنى و از او سؤال نمائى ، سؤال كن ! و إلّا وظيفه‌ات تا آخر عمر احتياط است . پس نظرِ روايت به احتياط است . و در اين مسأله بين زمان حضور و زمان غيبت ، أبداً
هامش
و آيه شريفهء قرآن كريم :قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ أَرْسِلْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ ،كه در آيه 111 ، از سورهء 7 : أعراف ؛ و أيَضاً آيه :قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ ابْعَثْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ ،كه در آيه 36 از سورهء 26 : شعرآء وارد است ، از آن مادّه است ؛ يعنى از مادّهء رَجَأ است كه همزهء آن حذف شده و ضمير آن كه هاء ساكن مىباشد بر خلاف لغت فصيح است ، و به موسى برميگردد . يعنى أخِّرْهُ وَ أخَاهُ . ذكر استادنا العلّامة قدّس الله سرّه فى تفسيره « الميزان » ج 15 ، ص 298 ، قَوله تعالى :قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ ابْعَثْ فِي الْمَدائِنِ حاشِرِينَ - يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ، القائلون هم الملاحولَه و هم أشرافُ قومه . و قوله :أَرْجِهْبه سكون الهاء على القِرآءَة الدَّآئِرة ؛ و هو أمرٌ من الإرْجَآء بمعنى التَّأخِيرِ ؛ أى أخِّرْ مُوسى و أخاه و أمْهِلْهما و لا تَعجل إليهما بِسياسةٍ أو سجنٍ و نحوه حتّى نعارضَ سحرَهما بسحر مثلِهِ . وَ قُرِى :أَرْجِهْبكسر الهآء ، و أرْجِئْهُ بالهمزة و ضمّ الهآء ، و هما أفصح من القرآءة الدَّآئِرة و المعنى واحدٌ على أىِّ حالٍ . ( انتهى ) . و زمخشرى در « كشّاف » طبع أوّل ، مطبعهء شرفيّه ، ج 1 ، ص 342 ، دربارهء أَرْجِهْ كه در سورهء أعراف است گويد :قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ .معنى أرْجِئْهُ وَ أخاه : أخِّرْهُمَا و أصْدِر هما عنك حتّى تَرَى رَأيَكَ فيهما و تدبّر أمرَهما . و قيل : احبسهما . و قُرِى : أرْجِئْهُ بالهمزة و أرْجِهْ من أرْجَأهُ وَ أرْجَاه . أقول : در لغت ، در مادّه رَجَا يَرْجُو كه ناقص واوى است ، صيغهء أرْجَى الامْرَ را به معنى أخَّرَه ذكر كرده است ، همانطور كه زمخشرى در اينجا از أرجَاهُ نيز دانسته بود . بنابراين ، در اين مقام سه لغت داريم : أوّل : از مادّهء أرجَهَ كه لام الفعلش هاء هَوَّز است . دوّم : از مادّهء أرْجَأ كه مهموز الّلام است . سوّم : از مادّهء أرْجَا كه ناقص واوى است . زمحشرى در تفسير أَرْجِهْ كه در سورهء شعرآء آمده است در ج 2 ، ص 122 ، گويد : قُرِى : أرْجِئهُ وَ أرْجِهِ بالهمز و التَّخفيف ، و هما لغتان . يقال : أرْجَأتُهُ و أرْجَيْتُهُ إذَا أخَّرْتَهُ
ولايت فقيه در حكومت اسلام (فارسى) — صفحة 231 | السيد محمد حسين الطهراني