« اى كسى كه با او پروردگار دگرى نيست كه خلائق او را بخوانند ، اى كسى كه بالاى او خالقى نيست كه از وى بترسند ، اى كسى كه پائين او معبودى نيست تا از او بپرهيزند ، اى كسى كه از براى او وزيرى نيست كه رشوه دهندش ، اى كسى كه از براى او نديمى نيست تا عرض حاجات به نزدش برند ، اى كسى كه از براى او حاجبى نيست كه او را صدا زنند ، اى كسى كه در اثر كثرت سوالها و عرض حاجتها از ناحيهء او زياد نمىشود مگر زيادى جود و كرم ، اى كسى كه در برابر عظمت گناه از ناحيهء او زياد نمىشود مگر زيادى عفو و رحمت ! و من از او تقاضا دارم و تمنّا ميكنم كه آنچه را كه دوست دارم برآورد و حاجتم و مُرادم روا نمايد ، چرا كه او خدائى است نزديك و جواب دهنده ! »
اينگونه توصيف ابداً امكان ندارد مگر براى كسى كه بالوجدان خدا را در
هامش
گفت : بنابراين اگر من يكى از درهاى جهنّم مىباشم اين جوان را باقى نمىگذارم و اين جوان علوى حسينىّ بود . جوان گفت : اى أمير المؤمنين ! من به حقّ پدرانم از تو ميخواهم تا از من درگذرى ! منصور از پذيرش إبا كرد و به مرزبان امر قتل او را صادر كرد . چون مرزبان دستش را به سوى او دراز كرد جوان دو لبش را به كلامى به حركت آورد كه من نفهميدم چه بود ، و ناگهان مانند پرندهاى كه به پرواز آيد از دست مرزبان پريد و ناپديد شد .
أعمش ميگويد : من آن جوان را پس از چند روز ديدم و به او گفتم : ترا سوگند مىدهم به حقّ أمير المؤمنين عليه السّلام كه آن كلامى را كه گفتى به من تعليم كنى . جوان به أعمش گفت : آن دعاى محنت است كه اختصاص به ما اهل بيت دارد ؛ و آن دعائى است كه أمير المؤمنين عليه السّلام در هنگامى كه در بستر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم خوابيد قرائت نمود ، و آن دعا اينست : يا مَنْ لَيْسَ مَعَهُ رَبٌّ يُدْعَى - تا آخر دعاء . »
شيخ طوسى در « مصباح المتهجّد » ص 415 تا ص 417 دعائى را براى سحرهاى ماه مبارك نقل كرده است به نام دعاى إدريس عليه السّلام و در پايان آن فقرات ذيل مىباشد : يا مَنْ لَيْسَ مَعَهُ رَبٌّ يُدْعَى ، وَ يا مَنْ لَيْسَ فَوْقَهُ خالِقٌ يُخْشَى ، وَ يا مَنْ لَيْسَ دونَهُ إلَهٌ يُتَّقَى ، وَ يا مَنْ لَيْسَ لَهُ وَزيرٌ يُؤْتَى ، وَ يا مَنْ لَيْسَ لَهُ حاجِبٌ يُرْشَى ، وَ يا مَنْ لَيْسَ لَهُ بَوّابٌ يُنادَى ، وَ يا مَنْ لا يَزْدادُ عَلى كَثْرَةِ الْعَطاءِ إلّا كَرَماً وَ جودا ، وَ لا عَلَى تَتابُعِ الذُّنوبِ إلّا مَغْفِرَةً وَ عَفْوًا ؛ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ وَ افْعَلْ بى ما أنْتَ أهْلُهُ ، إنَّكَ أهْلُ التَّقْوَى وَ أهْلُ الْمَغْفِرَةِ .