أنتَ الْوَلىُّ الَّذى مَناقِبُهُ * ما لِعُلاها فِى الْخَلْقِ أشْباهُ ( 3 )
يا ءَايَةَ اللهِ فى الْعِبادِ وَ يا * سِرَّ الَّذى لا إلَهَ إلّا هُو ( 4 )
فَقالَ قَوْمٌ بِأنَّهُ بَشَرٌ * وَ قالَ قَوْمٌ لا بَلْ هُوَ اللهُ ( 5 )
يا صاحِبَ الْحَشْرِ وَ المَعادِ وَ مَنْ * مَوْلاهُ حُكْمَ الْعِبادِ وَلّاهُ ( 6 )
يا قاسِمَ النّارِ وَ الْجِنانِ غَداً * أنتَ مَلاذُ الرّاجى وَ مَنْجاهُ ( 7 )
كَيْفَ يَخافُ الْبُرْسىُّ حَرَّ لَظَى * وَ أنتَ عِندَ الْحِسابِ غَوْثاهُ ( 8 )
لا يَخْتَشِى النّارَ عَبْدُ حَيْدَرَةٍ * إذْ لَيْسَ فى النّارِ مَن تَوَلّاهُ » ( 9 )
1 - عقل ، نور است و تو معنى و حقيقت آن نور هستى ! و عالم كون و آفرينش سرّى است پنهان ، و تو مبدأ و آغاز آن مىباشى !
2 - تمام مخلوقات را اگر روى هم جمع نموده و يك جا قرار دهيم ، تمامى آنها بندهاى هستند و تو آقا و مولايشان مىباشى !
3 - تو ولىّ و صاحب ولايتى هستى كه در قلّه و فراز مناقب و فضائلت ، در ميان جميع مخلوقات ، شبه و نظيرى نيست !
4 - اى نماينده و آئينه و آيه الله در ميان بندگان ! و اى سرّ آنكه هيچ معبودى نيست مگر حقيقت هويّت او !
5 - گروهى گويند : او بشر است ؛ و گروهى گويند : نه ، بلكه اوست الله !
6 - اى فرمانده و سالار روز حشر و روز معاد ! و اى كسى كه مولايش امور بازرسى و حكم بندگان را در روز بازپسين به او سپرده است !
7 - اى قسمت كنندهء آتش و بهشت در فرداى قيامت ! تو هستى كه پناه و پناهگاه و ملجأ و مأواى اميدوارانى !
8 - در اين صورت چگونه بُرْسىّ از حرارت آتش گداخته و شعلهء زبانه كشيده بترسد ، درحالىكه در وقت حساب تو دادرس او مىباشى !
9 - آرى بندهء حيدر و غلام او از آتش هراسى ندارد ؛ چرا كه در ميان آتش