قرار گيرد ، و نبايد او را خارج از شريعت دانست . زيرا كه چنين شخصى آن حكم را از باطن رسول و از باطن كتاب و سنّت اخذ نموده است » - تمام شد كلام صدر المتألّهين . » ]
ولى وصول بدين مرتبه حاصل نمىشود مگر براى نادر از عرفا و أوحدىِّ از ناس ؛ چنانچه شيخ الرّئيس حسين بن عبد الله بن سينا گويد :
ز منزلات هوس گر برون نهى گامى * نزول در حرم كبريا توانى كرد
وليك اين عملِ رهروان چالاك است * تو نازنين جهانى كجا توانى كرد
بالجمله چون اينگونه اشخاص خود را صاحب مقامات مكاشفه ميدانند ، تمامى احكام خود را طبق مشاهدات خويش قرار ميدهند . از اين جهت بعضى از متتبّعين كتب آنها ، جملهاى از احكام اين اشخاص را موافق قواعد شيعه يافته ، حكم بر تشيّع آنها مىنمايند ، و جمعى ، احكام ديگر را كه مطابق قوانين اهل جماعت است ملاحظه نموده آنها را در جرگهء علماءِ سنّت و جماعت شمارند ، و پارهاى از اشخاص كه اختلاف مدارك اين احكام را مشاهدت نموده ، پارهاى از آنها را مطابق سنّى و جملهاى از آن احكام را مطابق شيعه يافته و از علّت و منشأ آن اختلافات خبردار نگشتهاند ، بدين واسطه نسبت تجرّد و ترديد در مذهب و عدم استقلال در رأى واحد بدين اشخاص ميدهند . « 1 » »
شارح « مناقب » از سيّد استاد : سيّد ميرزا ابو الحسن جلوه نقل كرده است كه او گفته است : از جمله اشخاصى كه در باب تشيّع شيخ اقدام بليغ داشتهاند ، قاضى سعيد سيّد قمّى بوده كه در كتاب « شرح أربعين » خود كلماتى را كه صريح در تشيّع شيخ است از كتاب « فتوحات مكّيّه » التقاط نموده و در آنجا مندرج ساخته است . « 2 » »
هامش
( 1 ) « شرح مناقب » ص 57 تا ص 61 ؛ و ص 62
( 2 ) « شرح مناقب » ص 57 تا ص 61 ؛ و ص 62