بفروشند » جمله « تا اينكه بجاى ولىّ حقّ ضعفاء ( و سست ايمان ها ) را دوست و همراز خود گيرند » را ذكر كرده است .
سپس صدوق گويد : اين حديث را از طُرق مخلتفه نقل نمودهام ، و در كتاب « إكمال الدّين و إتمام النعمه فى اثبات الغيبة و كشف الحيرة » اين خبر را آوردهام . « 1 »
و نيز شيخ حسن بن علىّ بن حسين بن شعبه حرّانى در « تحف العقول » از آن حضرت نقل كرده است كه فرمود : « اين قلوب ظرفهائى مختلف هستند ، كه بهترين آنها پر ظرفيّتترين آنهاست . تا آخر حكمت . . . » به عين آنچه صدوق نقل كرده ؛ ولى لفظ « و بازگوكنندگان كتاب او » را بعد از جمله « تا اينكه حجّتهاى الهى باطل نگردد » اضافه نموده و در آخر گويد : « اى كميل اينان افراد امين پروردگارند در ميان خلق ، و جانشينان او در زمين ، و چراغهاى نورانى او در بلاد ، و دعوت كنندگان بسوى او . آه ، كه چقدر مشتاق ديدارشان هستم . و براى خود و تو از خداوند طلب مغفرت مىنمايم » . « 2 »
شيخ أبو إسحاق إبراهيم محمّد ثقفى كوفى ، نيز اين روايت را در كتاب « الغارات » با سلسله سند خود ، از محمّد ، از حسن ، از إبراهيم ، از أبى زكريّا ، از ثقّه « 3 » از كميل بن زياد ، همانطور كه در « خصال » آمده ، آورده است . « 4 »
و شيخ مفيد آن را در « أمالى » خود در مجلس بيست و نهم ذكر كرده . « 5 »
هامش
( 1 ) « خصال » چاپ سنگى ، ص 87 و 88 .
( 2 ) « تحف العقول » چاپ كتابفروشى صدوق ، ص 169 تا 171 .
( 3 ) ممكن است مراد از ثقه ، در كلام أبو إسحاق كوفى ، فضيل بن خديج باشد . چون او از كميل بن زياد بسيار روايت نقل مىكند و با اينكه مراد عبد الرّحمن بن جندب است ، به قرينه ساير رواياتى كه از اين متن شده است . ( محدّث ار موى )
( 4 ) « الغارات » ج 1 ، ص 147 إلى 154 .
( 5 ) « أمالى » مفيد ص 146 .