آنها پيروى مكن نسبت به آنچه از حقّ نزد تو آمده است . »
و پس از فاصلهاى كوتاه ميفرمايد :
وَ أَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ .
« 1 »
« در بين مردم به آنچه خدا فرستاده حكم كن ، و از هواهاى مردم پيروى منما و زنهار كه ترا نفريبند ، و از بعضى از آنچه خدا فرستاده منصرفت نسازند . »
استدلال به اين نيز مانند آيات گذشته ، بر مبناى ترتّب احكام الهى بر نزول كتاب به حقّ ، استوار است .
7 -
فَلا وَ رَبِّكَ لا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيما شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَ يُسَلِّمُوا تَسْلِيماً .
« 2 »
« به پروردگارت سوگند ، كه اين مردم به ايمان نخواهند رسيد ، مگر آن زمان كه در مشاجرات خود از تو حكم جويند ، و سپس در قضاوت تو كمترين ناراحتى در خود احساس ننمايند و تسليم محض و منقاد حكم الهى شوند » .
خداوند در اين آيه پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم را مصدر حكم و قضاوت قرار داده ، كه قضاوت در دعاوى و مشاجرات مسلمين بر آن دور مىزند بهنحوى كه هرگز از حكم وى احساس ناراحتى و ثقل در خود ننمايند .
پس قضاوت پيغمبر حقّ خالص است ، كه از نورانيّت و روشن بينى خود حضرتش ، كه متجلّى به انوار الهى ، و متخلّق به اسماء و صفات حضرت حقّ است مايه ميگيرد ، كه از آن جمله علوم كلّيّه الهيّه است .
8 -
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً .
« 3 »
« هيچ فرد مسلمان حقّ ندارد از خود اظهار رأى و سليقه نمايد ، وقتىكه خدا و پيامبرش به امرى حكم كنند ، و هر كس به حكم خدا و رسول گردن ننهد
هامش
( 1 ) آيه 49 ، از سوره 5 : المائده .
( 2 ) آيه 65 ، از سوره 4 : النّساء .
( 3 ) آيه 36 ، از سوره 33 : الاحزاب .