تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معاد شناسى (فارسى) — صفحة 387

مساهمون:

ص٣٨٧
و بوئى از هستى آن به مشام رسد در آنجا راه ندارد .
لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
. « 1 » « امروز قدرت و سلطنت از آنِ كيست ؟ فقط و فقط از آن خداوند واحد قهّار است . »
كُلٌّ إِلَيْنا راجِعُونَ
. « 2 » « همگى به سوى ما بازگشت كننده هستند . »
هُوَ يُحيِي وَ يُمِيتُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
. « 3 » « اوست كه زنده مىكند و مىميراند ، و به سوى او شما بازگشت مىكنيد ! »
يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ
. « 4 » « عذاب مىكند خداوند هر كه را كه بخواهد ، و رحم مىكند بر هر كه بخواهد ؛ و به سوى او شما مقلوب و واژگون مىشويد ! » و در اين مقام هيچ تعيّنى و تميّزى و تشخّصى نيست ، چون جز خداوند هيچ چيز نيست . مقدّمهء چهارم : پس از عالم مرگ ، و نيستى محض ، و فناء صرف در ذات حضرت احديّت سبحانه و تعالى ؛ عالم هستى ، و حيات ، و بقاء بعد از فناء است ، كه از آن به عالم بَقاء باللَه تعبير كنند .
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 16 ، از سورهء 40 : غافر ( 2 ) ذيل آيه 93 ، از سورهء 21 : الانبياء ( 3 ) آيه 56 ، از سورهء 10 : يونس ( 4 ) آيه 21 ، از سورهء 29 : العنكبوت