يعقوب بن يزيد از محمّد بن أبى عمير از ابن بكير ، از حضرت صادق عليه السّلام آورده است . « 1 »
شدّت عذاب براى مستكبران و متعدّيان
و نيز در همين تفسير ، از پدرش از ابن أبى عمير از منصور بن يونس ، از حضرت صادق عليه السّلام آورده است : در آتش دوزخ ، آتش ديگرى است كه اهل دوزخ از آن پناه مىبرند . و آن آتش فقط براى شخص متكبّر و صاحب جبروت و معاند آفريده شده است ، و نيز براى شيطان عنود و لجوج و متجاوز ، و از براى هر متكبّرى كه به روز حساب ايمان نياورده است ، و از براى هر كس كه دشمن آل محمّد باشد .
و آنكه در روز قيامت عذابش از همه سهلتر و سبكتر است كسى است كه او را در آتشى كم عمق ( ضَحْضَاحٍ مِنْ نَارٍ « 2 » ) قرار دادهاند ، و او دو كفش از آتش دارد كه دو بند آن كفشها از آتش است ، بطورى كه از شدّت آتش آن كفشها و آن بند كفشها ، دماغ و مغزش همچون ديگ مسى جوش مىزند . او در ميان آتش ، عذاب كسى را از عذاب خود شديدتر نمىبيند ؛ درحالىكه هيچكس در ميان آتش عذابش از او سبكتر و سهلتر نيست . « 3 »
البتّه عذابهاى سخت و دردآور دوزخ اختصاص به متعدّيان و
هامش
( 1 ) « عقاب الاعمال » طبع سنگى ، ص 14
( 2 ) در « نهايه » ابن أثير در مادّهء ضحضح آورده است : « و فى روايةٍ : أنّه فى ضَحضاحٍ مِن نارٍ يَغلى منه دِماغُه ؛ الضَّحضاحُ فى الاصلِ : ما رَقَّ مِنَ الماءِ على وَجهِ الارضِ ما يَبلُغُ الكَعْبَينِ ، فاستَعاره لِلنّار . » ( م )
( 3 ) « تفسير قمّى » ص 585