از أمير المؤمنين عليه السّلام پرسيدند : بهشت كجاست ، و جهنّم كجاست ؟ حضرت فرمود : امّا بهشت در آسمان است ، و امّا آتش در زمين است - الخبرَ . « 1 »
و از جمله در « تفسير علىّ بن إبراهيم » وارد است كه : دليل بر آنكه جهنّم در زمين است ، گفتار خداست در سورهء مريم :
وَ يَقُولُ الْإِنْسانُ أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا * أَ وَ لا يَذْكُرُ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ يَكُ شَيْئاً * فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
. « 2 »
« و انسان مىگويد كه آيا اگر من مُردم ، در زمان آينده زنده از گور بيرون مىآيم ؟ آيا انسان به ياد ندارد كه ما او را از زمان پيش آفريديم و اصلًا چيزى نبوده است ؟ سوگند به خدا كه ما انسانها و شيطانها را محشور مىكنيم و سپس در دور جهنّم به زانو در افتاده در مىآوريم . » الحديثَ . « 3 »
در « تفسير علىّ بن إبراهيم » دربارهء آيه :
كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً
.
وارد است كه از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند : چگونه
هامش
( 1 ) « خصال » طبع سنگى ، ج 2 ، ص 147 ؛ « بحار الانوار » ج 8 ، ص 127 و 128
( 2 ) آيات 66 تا 68 ، از سورهء 19 : مريم
( 3 ) « تفسير علىّ بن إبراهيم قمّى » طبع سنگى ، ص 216