فرزند ! ) كه در اين صورت در جهنّم بطور سرافكنده و ملامت شده و طرد شده ، افتاده خواهى شد ! »
و در اين صورت تا اين نفس امّارهء انسانى باقى است و تبديل به نفس لوّامه و يا مطمئنّه و غيرها نشده است ، جهنّم باقى است ؛ زيرا كه دوزخ ظهور و بروز حقيقت نفس در مراحل بُعد و حجاب است .
نفس امّاره پيوسته انسان را امر به فحشاء و منكرات مىكند ، و تا قدرى بخواهد آرام بگيرد دوباره امر مىكند . و گهگاهى كه در آن فتور و كندى پيدا شود ، به دنبال آن قوّت مىيابد و دست از زشتى و قبح بر نمىدارد . و بالاخره با صاحب آن تا دم مرگ دست به گريبان است ، هر چه بخواهد خاموش شود دوباره فروزان و مشتعل مىگردد .
وَ مَنْ يَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَ مَنْ يُضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهُمْ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِهِ وَ نَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَلى وُجُوهِهِمْ عُمْياً وَ بُكْماً وَ صُمًّا مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً
. « 1 »
« كسى را كه خداوند هدايت كند فقط او راه يافته و رهبرى شده است ، و كسى را كه گمراه كند پس اى پيامبر هيچگاه براى او غير از خدا يار و معين و ولىّ و محافظى نخواهى يافت ! و ما چنين افرادى را در روز قيامت ، بر چهرههايشان محشور مىنمائيم درحالىكه كورها و لالها و كرهائى هستند . مأوى و پناهگاه آنان جهنّم است كه پيوسته فروزان است ، و هر وقت فروكش كند و بخواهد خاموش شود ، ما سعير و شعلهء آن را زياد مىكنيم . »
هامش
( 1 ) آيه 97 ، از سورهء 17 : الإسراء