وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً .
« 1 »
« اگر فضل خدا بر شما و رحمت او نبود ، هيچيك از آحاد شما پاك نمىشد و رشد و نموّ نمىكرد ! »
و از اينجا استفاده مىشود كه فضل از رحمت است ، و آن رحمت بدون استحقاق است .
و نيز داريم كه :
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ .
« 2 »
« و رحمت من هر چيز را فرا گرفته است ، ليكن من آن رحمت را بخصوص براى مردمان متّقى و پرهيزگار مىنويسم و حتم ميكنم . »
بهشت خدا ، رحمت است
و از اينجا بدست مىآيد كه آن رحمت زيادى و فضل كه عنوان « مَزيد » دارد ، مختصّ به مؤمنان است كه
أُخْفِيَ لَهُمْ
است . و اگر در بسيارى از آيات قرآن تدبّر شود ، آياتى كه در آن لفظ رحمت به كار رفته است ؛ مانند آيه :
فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ
و
بابٌ باطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ .
« 3 »
« پس بين بهشتيان و جهنّميان يك ديوارى زده مىشود كه درى دارد كه در باطنش رحمت است . »
و مانند آيه :
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 21 ، از سورهء 24 : النّور
( 2 ) قسمتى از آيه 156 ، از سورهء 7 : الاعراف
( 3 ) قسمتى از آيه 13 ، از سورهء 57 : الحديد