أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ .
« 1 »
« ( اهل أعراف به جهنّميان ميگويند : ) اين بهشتيان هستند كه شما در دنيا سوگند ياد ميكرديد كه خداوند آنها را مشمول رحمت خود نمىگرداند ! ( و سپس به بهشتيان ميگويند : ) داخل شويد در بهشت ! »
و مانند آيه :
إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ .
« 2 »
چون آنها را با آيه :
وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ .
« 3 »
تطبيق نمائيم ، بدست مىآيد كه رحمت خدا بهشت است ، بلكه بهشت از مراتب و شئون رحمت است .
بارى ، شوق و عشق ديدار خدا و نظر به جمال او ديگر مجالى براى عاشقان لقاء و ديدار او باقى نمىگذارد تا نظر به غير او كنند . و پيوسته آنان را مدهوش و سرمست تجلّيات جماليّه و جلاليّه ، و انوار قاهرهء ازليّه و سبحات قدّوسيّهء حضرتش مىكند .
مناجات حضرت سجّاد عليه السّلام در دل شب
حَمّاد بن حَبيب كوفى در ضمن حديثى كه احوال حضرت سجّاد عليه السّلام را در سفر حج نقل مىكند ، ميگويد : در بين راه چون تاريكى شب رو به انتها گذاشت از جاى خود برخاست و گفت :
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 49 ، از سورهء 7 : الاعراف
( 2 ) ذيل آيه 56 ، از سورهء 7 : الاعراف
( 3 ) آيه 31 ، از سورهء 50 : ق