بالله العلىّ العظيم :
مطالب وارده در تفسير بيان السعاده در معناى نعيم
ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ
؛ در أخبار بسيارى آمده است كه از جمله نعيمى كه از آن در روز قيامت سؤال مىشود ، چيزهائيست كه با قواى حيوانيّه ، و لذّتهاى دنيويّه ملايمت دارد ؛ مانند طعام و لباس و رُطَب و آب سرد . و در بعضى از اخبار ديگر انكار شده است كه نعيم مسؤول عنه ، اينها بوده باشد ؛ و بازپرسى و منّت نهادن بر نعمت از اوصاف جاهل لئيم است و خداوند نهى كرده است و خداوند متّصف نمىشود به صفتى كه آن را براى بندگان خود نمىپسندد . و اينكه مراد از نعيم مسؤولٌ عنه ، محمّد صلّى الله عليه و آله و سلّم است ؛ و علىّ عليه السّلام است ، يا اينكه محبّت ما اهل بيت است ، يا ولايت ما اهل بيت است .
بحث كلى در حقيقت معناى نعيم
و تحقيق در اين مقام و جمع بين اين اخبار آنست كه نعمت همانطور كه مراراً بيان كردهايم نيست مگر ولايت و هر چيزى كه ما را به ولايت برساند ، چه اينكه از ملائمات قواى حيوانيّه بوده باشد يا از موذيات قواى حيوانيّه بوده باشد ، و به عبارت ديگر چه اينكه از نعمتهاى دنيويّه شمرده شود و يا از نعمتهاى دنيويّه به حساب آيد ، در هر حال نعمت است .
و هر چيزى كه از ولايت منقطع باشد ، نقمت است گرچه به صورت ظاهر نعمت بوده باشد .
و هر كسى كه متّصل به ولايت باشد ، ميهمان خداست و جميع نعمتهاى صورى و معنوى براى او مباح و حلال است ، و به مفاد گفتار