وارد شده است ؛ زيرا خداوند به بركت رسول الله و اصفيائى كه خليفه رسول الله هستند بر تمام كسانى كه از آنها پيروى ميكنند از دوستان و محبّان و پيروانشان نعمت داده است » .
و نيز در « صافى » از حضرت صادق عليه السّلام است كه به أبو حنيفه گفتند :
بَلَعَنِى أَنَّكَ تُفَسِّرُ النَّعِيمَ فِى هَذِهِ الآيةِ بِالطَّعَامِ الطَّيِّبِ وَ الْمَآءِ الْبَارِدِ فِى الْيَوْمِ الصَّائِفِ ! ؟
قَالَ : نَعَمْ !
قَالَ : لَوْ دَعَاكَ رَجُلٌ وَ أَطْعَمَكَ طَعَامًا طَيِّبًا وَ سَقَاكَ مَاءً بَارِدًا ثُمَّ امْتَنَّ عَلَيْكَ بِهِ : مَا كُنتُ تَنْسِبُهُ ؟ !
قَالَ : إلَى الْبُخْلِ !
قَالَ : أَ فبَخِلَ اللهُ تَعَالَى ؟ !
قَالَ : فَمَا هُوَ ؟ !
قَالَ : حُبُّنَا أَهلَ الْبَيْتِ ! « 1 »
« چنين براى من گفته شده است : كهتو نعيم را در اين آيه قرآن به طعام لذيذ و آب خنك در روز گرم تابستان تفسير كردهاى .
أبو حنيفه گفت : آرى !
حضرت فرمودند : اگر مردى تو را به ميهمانى خود بخواند و غذاى گوارائى به تو بدهد و آب خوشگوارى نيز به تو بياشاماند ، و پس از آن بر تو منّت گذارد ، تو او را به چه چيزى نسبت ميدهى ؟ !
گفت : به بخل نسبت مىدهم !
هامش
( 1 ) ! تفسير « صافى » ص 573