حضرت فرمود : چون روز بازپسين فرا رسد ؛ و خداوند خود حساب بندهء مؤمن خود را بنمايد ؛ او را بر گناهانش ، يكى پس از ديگرى متوقّف گرداند ؛ و سپس همه آنها را بيامرزد ؛ بطورى كه هيچكس از موقف او و از گناهانش مطّلع نگردد ، نه فرشتهء مقرّبى ، و نه پيامبر مرسلى !
عمر بن إبراهيم كه راوى اين روايت است گويد : و افراد بسيارى از حضرت باقر در دنباله اين روايت چنين نقل كردهاند كه آن حضرت فرمود : و نسبت به خصوص آن گناهانى كه خداوند هم ناپسند دارد بندهء مؤمن خود را در آنجا وقوف دهد ، پرده اى به روى آنها ميكشد ؛ و چنان مخفى ميدارد گويا مثل آنكه اصلًا گناهى را انجام نداده است .
و به گناهانش ميگويد : تبديل به حسنات شويد ! و اينست معناى گفتار خداى تعالى آنجا كه فرموده است :
فَأُوْلئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً .
« 1 »
« اينچنين بندگان صالح و با ايمانى ، خداوند بديهاى آنان را به خوبى تبديل مىكند و خداوند آمرزنده و مهربان است » . « 2 »
آسانى حساب ، عدم مناقشه در عمل است
در كتاب « معانى الاخبار » مرحوم صدوق از پدرش از سعد بن عبد الله از برقىّ از پدرش از عبدالله ابن سنان از أبى الجارود از حضرت ابى جعفر : باقرالعلوم عليه السلام روايت مىكند كه :
از حضرت أبى جعفر : باقر العلوم عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود :
هامش
( 1 ) قسمتى از آيه 70 ، از سورهء 25 : الفرقان
( 2 ) « بحار الانوار » طبع حروفى ، جلد 7 ، ص 259 و 260