و ثابت نگرديده است ؛ و آنچه را كه حَشويّه دربارهء معناى ميزان گفتهاند غير معقول است .
و موازين عبارت است از تعديل و مقابله بين اعمال و جزائى كه داده مىشود ؛ و هر جزائى را بجا و به موضع خود قرار دادن ؛ و هر ذىحقّى را به حقّ خود رساندن ؛ و مطلب از قرار آنكه حَشويّه ميگويند كه : در قيامت ميزان هائيست مانند ميزانهاى دنيا و هر ميزانى دو كفّه دارد و اعمال را در آنها ميريزند ، نيست . زيرا كه اعمال از قبيل أعراض است ؛ و توزين اعراض صحيح نيست ؛ و اينكه آنها را به صفت سبكى و سنگينى ياد ميكنند بر وجه مجازى است نه حقيقى ؛ و مراد از سنگينى آنست به زياد باشد ، و ثواب بزرگى بر آن مترتّب شود ؛ و مراد از سبكى آنست كه كم باشد ، و ثواب بزرگ بر آن عائد نگردد .
و در خبرى كه وارد است كه : أمير المؤمنين و ائمّه از ذرّيّهء آن حضرت عليهم السّلام موازين هستند ، مراد آنست كه آنان متعهّد و عهده دار تعديل و مقابلهء بين اعمال و جزاء مستحقّهء آنها مىباشند و آنان حاكم به عدل و استحقاق قدر واجب از ثواب هستند .
و در عبارت گفته مىشود : فلان كس در نزد من در ميزانِ فلانى است ؛ و مراد آنست كه نظير اوست .
و نيز گفته مىشود : گفتار فلان كس در نزد من از گفتار ديگرى موزونتر است ؛ و مراد آنست كه گفتارش بهتر و شايستهتر است .
و آنچه را كه خداوند تعالى دربارهء حساب بندگان ذكر كرده است ، و دربارهء خوف از آن بيان فرموده ، فقط همان وقوف بر اعمال
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 154
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٥٤